Mια από τις μεγαλύτερες πληγές που κατέτρωγαν και κατατρώγουν την Ελλάδα και που δεν μπόρεσε να θεραπεύσει κανένας μεγάλος γιατρός από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Τα ίδια και τα ίδια αναπαράγονται διαχρονικά με αποτέλεσμα μόνιμα να αναζητούνται σωτήρες που θα μας βγάζουν κάθε φορά από την δύσκολη θέση. Γεμάτη επίσης η ιστορία μας από δαύτους.
Ο καθένας από εμάς με το δικό του μπαϊράκι και το δικό του "γκρεκιστάν "το οποίο το προτάσσει σε κάθε διαφωνούντα, έστω και ελάχιστα, με αυτά που ο ίδιος θεωρεί θέσφατα.
Επειδή όλα ξεκινούν από την "ΠΑΙΔΕΙΑ" θα πρέπει να προβληματιστούμε βαθειά, με το πόσο κακό της έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια και πόσο γρήγορα πρέπει να αντιστρέψουμε την κλεψύδρα.
Στη συνέχεια, μεταφέρονται κάποια αποσπάσματα από ένα ιδιαίτερα χρήσιμο βιβλίο του Γ. Παμπούκη (Ημιμάθειας εγκώμιο) που μαζί με τη θαυμάσια γελοιογραφία του "ΔΕΡΜΕΤΖΟΓΛΟΥ" (Εφημερίδα - ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ - 21/1/2010), μας έδωσαν το έναυσμα για αυτές τις κριτικές σκέψεις και προβληματισμούς.
...Kανένα πραγματικά δημοκρατικό πολιτικό σύστημα αντάξιο ελεύθερων ανθρώπων δεν μπορεί στις μέρες μας να λειτουργήσει ικανοποιητικά και να επιβιώσει, εάν προηγουμένως δεν έχει φθάσει σε αντίστοιχο ικανοποιητικό βαθμό η «κριτική ικανότητα» μιας αρκετά σημαντικής, τουλάχιστον, «κρίσιμης μάζας» πολιτών, η οποία και θα πρέπει όχι μόνο να έχει τη βούληση, αλλά και να είναι ικανή να επιβάλει και να στηρίξει ένα τέτοιο σύστημα.
Τους πολίτες που αποτελούν αυτήν τη «κρίσιμη μάζα» θα πρέπει, λοιπόν, να τους παραγάγουν οι κοινωνίες μας (μερικές το έχουν ήδη κάνει) και όταν αυτό συμβεί, θα μπορούμε τότε να τους ονομάζουμε «ενεργούς πολίτες».
Στη στήριξη της κατηγορίας αυτής των πολιτών θα μπορεί τότε να βασιστεί η λειτουργία του πολιτεύματος ...
Αντίστροφα, αν δεν αρχίσει, σε πρώτη φάση, η συστηματική και διευρυμένη καλλιέργεια της κριτικής ικανότητας αυτής, έστω, της κρίσιμης μάζας των πολιτών «από τα κάτω», δηλαδή από την παιδεία που τους παρέχεται στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση -γι' αυτόν ακριβώς το λόγο πιστεύω ότι αυτές οι δύο είναι πολύ σημαντικότερες από τη «βαρύγδουπη» τριτοβάθμια, οι ελπίδες για μια «ενεργό στήριξη» του επιθυμητού πολιτικού συστήματος διακυβέρνησης (το οποίο σήμερα στερούμαστε) είναι πολύ ισχνές ή και ανύπαρκτες, μια και δεν θα υπάρχει καμία κοινωνική ομάδα ικανή να την πραγματοποιήσει.
Κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να μένει απαθής όταν μια από τις πλέον φτωχές χώρες στον κόσμο, η Αιτή, διαλύεται από μια φυσική καταστροφή όπως ο σεισμός των προηγούμενων ημερών. Ποιός θα φανταζόταν όμως πως η νεώτερη ιστορία της Ελλάδας θα συνδεόταν με αυτή τη μικρή χώρα η οποία και μας αναγνώρισε ως κράτος, μεσούσης της ελληνικής επανάστασης κατά των Τούρκων το 1822. Οι κάτοικοι της Ανατολικής Αττικής μέσω των Φορέων και Συλλόγων δεν θα μείνουμε απαθείς. Ακόμη και τώρα που τα οικονομικά μας δοκιμάζονται, θα κάνουμε το καθήκον μας. Θα υπάρξουν πρωτοβουλίες τις επόμενες ημέρες τόσο από τον Αναπτυξιακό Σύνδεσμο Ανατολικής Αττικής όσο και από Συλλόγους Γονέων σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια μορφή για αποστολή βοήθειας.
Η τραγωδία του αϊτινού λαού μάς συγκλονίζει όλους! Ιδιαίτερα, όμως, οι Έλληνες έχουμε ένα χρέος παραπάνω: Η μικρή και φτωχή αυτή χώρα είναι η πρώτη που αναγνώρισε την Ελληνική Επανάσταση του 1821 διά του Προέδρου της Μπόγιερ:
«Το πρώτο κράτος που αναγνώρισε την ελληνική επανάσταση επίσημα ήταν η Αϊτή, ο Boyer έστειλε στις 15.01.1822 έγγραφο στην ελληνική επιτροπή του Παρισιού απαντώντας στην αίτηση των Κοραή, Πίκκολου και Βογορίδη, στο οποίο ανάγγελλε την αναγνώριση της ελληνικής προσωρινής διοίκησης και ευχόταν την νίκη της επανάστασης».(Τάσος Βουρνάς, Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας, Αθήνα,εκδ. Τολίδης, σελ. 94.)
* Μάλιστα, μόλις που τελείωσε τον δικό της απελευθερωτικό πόλεμο εναντίον των Γάλλων αποικιοκρατών, κατεστραμμένη οικονομικά, και έστειλε στο Παρίσι, στον ΑΔΑΜΑΝΤΙΟ ΚΟΡΑΗ, 25 τόνους καφέ να εκποιηθούν, για να αγορασθούν όπλα για τον δικό μας αγώνα. Επίσης, έστειλε 100 εθελοντές, μαύρους στρατιώτες, να πολεμήσουν στο πλευρό των Ελλήνων, αν και δεν έφτασαν ποτέ, αφού πιθανόν σφαγιάστηκαν από Γάλλους .
* Πόσοι Έλληνες τα γνωρίζουμε αυτά ή τα θυμόμαστε;
Μεταφέρουμε μια σειρά επιστολών από πρόσφατη περιπέτεια λόγω (παράβασης ;) του Κ.Ο.Κ. του Γ.Γ του Αναπτυξιακού Συνδέσμου Αν. Αττικής και συντοπίτη μας Οδυσσέα Ρομπάκη.
Χρειάζεται και θάρρος και απεριόριστα ψυχικά αποθέματα όταν αποφασίζεις να διεκδικήσεις κάτι από την Πολιτεία.
Η απάντηση του υπουργού δείχνει επίσης ότι και ετοιμότητα υπάρχει και ότι παλαιότερες γνωστές συμπεριφορές αρχίζουν και ψαλιδίζονται. Για να δούμε.
Με αφορμή προσωπική εμπειρία που είχα την 28/12/09 στην περιοχή Γέρακα- Γλ. Νερών Αττικής, από όργανα της Τροχαίας της Αγ. Παρασκευής (Αν. Αττικής), συνετάχθη και αποστάλθηκε η κάτωθι επιστολή :
Στην περίπτωσή μου συγκεκριμένα, την 28/12/09 περί τις 13.15μμ σε δρόμο κοντά σε έξοδο της Αττικής οδού Υμηττού Ραφήνας, (κομβοςΥ6 μεταξύ Γέρακα και Γλ. Νερών) κινούμενος με ταχύτητα περίπου 40 χλμ/ώρα, φέρομαι σύμφωνα με τις ενέργειες δύο οργάνων που επέβαιναν σε περιπολικό της τροχαίας Αν. Αττικής να πέρασα με κόκκινο έναν από τους δύο σηματοδότες της σχετικά έρημης συνδετηρίου οδού μεταξύ Λ Λαυρίου και Λ. Σπάτων, και να ήρθα πρόσωπο με πρόσωπο με το εν λόγω περιπολικό που κινήθηκε παρανόμως κάθετα επάνω μου.
Αυτό ήταν το μεγάλο αμάρτημα. Το πλήρωμα, αφού σταμάτησα στο άκρο δεξιό, με αντιμετώπισε με τρόπο που θα άρμοζε μάλλον σε καθ έξην παραπτωματία του αίσχιστου είδους μου άσκησε ψυχολογική βία να παραδεχτώ κάτι το οποίο δεν έκανα και μου συνέστησε στο τέλος αυστηρά να μην απευθυνθώ για παράπονα στο Διοικητή τους (Αν. Αττικής) γιατί θα του μετέφεραν (όπως και το έκαναν) ότι πήγα να τους σκοτώσω και ότι είμαι επικίνδυνος.
Πράγματι αυτό και έκαναν όπως διαπίστωσα σε άμεση επίσκεψή μου στον Διοικητή ο οποίος μου επανέλαβε το ίδιο ποίημα αρνούμενος να δεχτεί τις όποιες επεξηγήσεις, γιατί πρώτη φορά στην ζωή μου μετά 55 χρόνια αντιμετώπιζα τέτοιες κατηγορίες και ποινή.
Προς Υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Μ Χρυσοχοϊδη
Είναι σε όλους μας πλέον γνωστό το έλλειμμα που υπάρχει τα τελευταία χρόνια σε σχέση με την ουσιαστική αστυνόμευση αλλά κυρίως την προστασία του απλού πολίτη, από τυχόν υπέρμετρο ζήλο ή και αυθαιρεσία οργάνου τάξης.
Πέρα όμως από τις ποινές που προβλέπει ο ΚΟΚ και τις σχετικές οδηγίες του Υπουργείου σας , θεωρώ ότι σε κάθε περίπτωση ( εκτός ατυχήματος) είναι άδικο να κατάσχονται οι πινακίδες και η άδεια κυκλοφορίας ενός οικογενειακού οχήματος που είναι άμεσο εργαλείο για την καθημερινή εξυπηρέτηση οικογενειακών αναγκών, μετακίνηση για εργασία συζύγου και παιδιών σε σχολεία και εξωσχολικές δραστηριότητες.
Σημειωτέον ότι όταν το αυτοκίνητο είναι ιδιοκτησία άλλου, και όταν δυστυχώς, δεν υπάρχει εναλλακτικός τρόπος μετακίνησης σε μια περιοχή σε απόσταση από καταστήματα, αναγκάζει όλη την οικογένεια σε ακινησία ακόμη και για τη στοιχειώδη αγορά τροφίμων, επίσκεψη ιατρών κ.λ.π.
Έχω την αίσθηση ότι τουλάχιστον εσείς θα κατανοήσετε ότι η τιμωρία ενός άψυχου μέσου, κατά τις περιπτώσεις που δεν υπάρχει υλική ζημία, μάλλον αποτελεί εύκολη δικαιολογία των υπευθύνων οργάνων (για αυστηρές εντολές που τους έχετε δώσει), προς απαλλαγή των όποιων πρωτοβουλιών πρέπει ν αναπτύσσουν σε λογικά και συγκεκριμένα πλαίσια. Ίσως θα πρέπει να επανεξετασθεί και νομοθετικά.
Θεωρώ ότι η έλλειψη ενός δευτεροβάθμιου υπηρεσιακού οργάνου με εξειδικευμένα στελέχη και ειδικό επιστήμονα για τις περιπτώσεις αποκατάστασης πιθανών αδικιών, είναι εμφανής και θα πρέπει να δρομολογηθεί το ταχύτερο. Θυμίζω, ότι τα πειθαρχικά μέτρα από μόνα τους, δεν αποδίδουν τους αναμενόμενους καρπούς, αν δεν υπάρξει ουσιαστική διαπαιδαγώγηση στους πολίτες από την μαθητική τους ηλικία. Το ότι η κυκλοφοριακή αγωγή δεν διδάσκεται έως τώρα σαν κύριο μάθημα στα σχολεία είναι μια ακόμη αποτυχία του πολιτικού μας συστήματος που σας καλώ σαν συναρμόδιο Υπουργό να αποκαταστήσετε.
Σήμερα που μέσα σε τόσες ανακατατάξεις και δυσκολίες, προσπαθούμε να βιώσουμε αλλαγές για τις οποίες έως τώρα είτε αδιαφορούσαμε, είτε λόγω νοοτροπίας και ηθελημένα αγνοούσαμε, είναι πράγματι δύσκολο ν αλλάξεις ρουσφετολογικές αντιλήψεις και πρακτικές δεκαετιών,. Αυτό χρειάζεται υπομονή και περίοδο προσαρμογής αλλά και ανθρώπινο δυναμικό με κρίση, ευγένεια και τουλάχιστον κοινό νού.
Σ αυτό το σημείο που είναι ίσως και το σημαντικότερο, δυστυχώς, πάσχουμε σαν κοινωνία. Δεν είναι εύκολο να λειτουργήσει ένα σύστημα που θ’ αποπνέει ασφάλεια και προστασία στον απλό πολίτη με λειτουργούς πού (δεν γνωρίζω γιατί) δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το άσπρο από το μαύρο και βάζουν στο ίδιο τσουβάλι «ατάκτως ερειμμένους» τους λύκους με τα πρόβατα.
Έτσι, δεν μπορείς να έχεις αποκούμπι σ ένα αστυνομικό σώμα που όταν καλείται σε βοήθεια ανταποκρίνεται μετά από ώρες, ενώ αν βγαίνει να δώσει κλήσεις παραφυλάει τον πολίτη πίσω από δέντρα, τοίχους, γέφυρες και κάθε είδους εμπόδιο για να μην γίνεται αντιληπτό και πολλές φορές παρανομεί το ίδιο με δικαιολογία ότι ήταν αναγκαίο για την εκτέλεση του καθήκοντος.
Δεν μπορεί να κυκλοφορούν αστυνομικά όργανα 20-35 ετών για να μην μιλήσουμε και για κάποιους ανώτερούς τους που να στερούνται του απαιτούμενου κριτηρίου εκτίμησης καταστάσεων και προσώπων, σεβασμού απέναντι στον απλό πολίτη, θεωρώντας τον ρόλο τους κάτι μεταξύ σερίφη και καουμπόι του μακρινού φάρ- ουέστ. Οι καταστάσεις τύπου «ζαρντινιέρα» στην Θεσσαλονίκη και Γρηγορόπουλου στην Αθήνα (σε άλλες ίσως κλίμακες) δεν μπορεί να διαιωνίζονται. και να μας φέρνουν στο νου το γνωστό «ποιος θα μας φυλάξει από τους φύλακες»
Κύριε Υπουργέ, αισιοδοξώ ότι αρχίζοντας από μικρά και καθημερινά πράγματα που δυσκολεύουν την ζωή μας, μπορούμε να προχωρήσουμε σε μεγαλύτερα και δυσκολότερα. Μέσα στην καταιγίδα που περνά ο πολίτης στην δύσκολή αυτή χρονικά συγκυρία, ας υπάρξει μια ανάσα στοιχειώδους λογικής , δικαιοσύνης και σεβασμού της προσωπικότητας του εκάστου εξ ημών, που σαφώς δεν είναι ίδια με κανενός άλλου.
Αναμένοντας πρωτοβουλίες σας,
Οδυσσέας Ρομπάκης
κάτοικος Παλλήνης
Ενεργός πολίτης Μεσογείων Αν. Αττικής
Μέλος Συλλόγων της τοπικής αλλά και ευρύτερης περιφέρειάς μας
ΥΓ. Θεωρώ ότι το Αστυνομικό όργανο δεν μπορεί ν αδιαφορεί για τίποτα, αλλά ούτε και να επιδεικνύει «ιδιαίτερο ζήλο» κατά την διάρκεια (πολλές φορές και εκτός) της υπηρεσίας του. Υπάρχει πάντοτε η χρυσή τομή και είναι ένα ακόμη θέμα εκπαίδευσης. Στην περίπτωσή μου εν μέσω ψυχολογικής πίεσης από τα όργανα, προσυπέγραψα για κάτι που δεν έκανα και έχω πλέον στοιχεία να το αποδείξω με φωτογραφίες και με μάρτυρες.
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΣΤΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΣΩΜΑ. ΕΩΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΑΝ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΑΡΜΟΔΙΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ.
Αξιότιμε Κύριε Ρομπάκη,
Διάβασα με προσοχή την επιστολή σας για την οποία σας ευχαριστώ ιδιαιτέρως.
Τα θέματα που θίγετε είναι σημαντικά και με έχουν απασχολήσει από την πρώτη μέρα που ανέλαβα την ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.
Πιο συγκεκριμένα, έχω ασχοληθεί και θα συνεχίσω να ασχολούμαι με ιδιαίτερη ευαισθησία και ζήλο με ζητήματα αστυνομικής αυθαιρεσίας. Προς αυτήν την κατεύθυνση προχωράμε στη σύσταση Γραφείου Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας, ενώ έχουν αρχίσει ήδη οι εργασίες Επιτροπής για την αλλαγή του Πειθαρχικού Δικαίου της ΕΛ.ΑΣ. Πρόκειται για αλλαγές που ενισχύουν τη λογοδοσία των Σωμάτων Ασφαλείας στον πολίτη και την ταχύτητα στην απονομή δικαιοσύνης. Στόχος μας είναι να κινούμαστε με γνώμονα τον επαγγελματισμό και το σεβασμό στον πολίτη.
Η επισήμανση αναλόγων περιστατικών εκ μέρους σας είναι πολύ σημαντική. Σας ευχαριστώ και πάλι.
Πριν λίγο αναγνώστης μας έστειλε φωτογραφίες από τροχαίο που σημειώθηκε στην διασταύρωση Στάθη Παναγούλη και Αγίας Τριάδος (κοντά στο Υπουργείο Συγκοινωνιών)με 3 βαριά τραυματίες.
Όπως καταγγέλλει ο αναγνώστης έχουν σημειωθεί δεκάδες σοβαρά ατυχήματα τον τελευταίο καιρό. Η κύρια αιτία είναι οι φωτεινοί σηματοδότες που σπάνια λειτουργούν, καθώς επίσης και η υπερβολική ταχύτητα που αναπτύσσουν λόγω της ευθείας πολλοί ανεγκέφαλοι φιγουρατσίδες. Ειδικά μετά τις 11 το βράδυ γίνονατι κόντρες με σπορ αμάξια και μοτοσυκλέτες μεγάλου κυβισμού. Οι κάτοικοι παραπονούνται διαρκώς στην τροχαία της Αγίας Παρασκευής να κάνει κατι, αλλά αυτοί εμφανίζονται σπανια και...κατά την διάρκειά της ημέρας για να γράψουν κανένα μηχανάκι χωρίς κράνος. Έχει περάσει τουλάχιστον μισή ώρα από το δυστύχημα και η Τροχαία ακόμα δεν έχει εμφανιστεί, ενώ έχουν διακοπεί οι αστικές συγκοινωνίες λογω του ότι τα λεωφορεία δεν μπορούν να περάσουν ανάμεσα απο τα τρακαρισμένα οχήματα.
Παρακαλούμε δημοσιεύσετε την διαμαρτυρία μας μήπως γίνει κάτι.
Κάτοικος περιοχής
Παλλήνη 13/1/2010
Αξιότιμε Κε Υπουργέ.
Ήταν πράγματι μια ευχάριστη έκπληξη η απάντησή σας στην επιστολή που σας απεύθυνα με αφορμή προσωπική μου εμπειρία και ταλαιπωρία από όργανα της Τροχαίας κίνησης της Αν. Αττικής.
Δεν αμφιβάλω για την ευαισθησία σας στα θέματα αστυνομικής αυθαιρεσίας, όπως έχει φανεί και με τις έως τώρα αντιδράσεις σας σε τέτοια ζητήματα.
Επειδή όμως με αφορμή την δημοσιοποίηση της περίπτωσής μου, γίνομαι συνεχώς λήπτης παραπόνων για τέτοιου είδους αστυνομικές ‘υπερβάσεις’, ή παραλήψεις στην ευρύτερη περιοχή μας, θα παρακαλούσα έως ότου ολοκληρωθούν οι εργασίες των σχετικών επιτροπών περί Πειθαρχικού δικαίου της ΕΛ.ΑΣ και της απονομής δικαιοσύνης με γνώμονα τον σεβασμό του πολίτη, να παρέμβετε μέσω των υπηρεσιών σας άμεσα στην εν λόγω υπομονάδα της τροχαίας, για διερεύνηση των καταγγελιών.
Θέλω επίσης να σας επισημάνω ότι στην περίπτωση άδικης ή εκ παραδρομής τιμωρίας των πολιτών εκ μέρους των οργάνων, αναστατώνεται η οικογενειακή ζωή μας, οι δραστηριότητες (επαγγελματικές οικονομικές ή άλλης φύσεως υποχρεώσεις), πληρώνουμε πρόστιμο που ίσως να μην έχει την δυνατότητα ο καθένας να ανταποκριθεί άμεσα από τον οικογενειακό του προϋπολογισμό ( κυρίως όταν υπάρχουν παιδιά στην οικογένεια) και το κυριότερο επιβαρυνόμαστε με πόντους στο point-system, που με μια επί πλέον απροσεξία ή νέα αυθαιρεσία σε χρονική διάρκεια δύο ετών, μπορεί να έχουμε σοβαρή επίπτωση στην χρήση της άδειας οδήγησης.
Με εκτίμηση,
Οδυσσέας Ρομπάκης
Υ.Γ1
Θέλω να υποσημειώσω, ότι προσωπικά στα τριάντα
χρόνια που κατέχω άδεια οδήγησης οχήματος, εκτός από
3-4 κλήσεις για στάθμευση, δεν έχω υποπέσει σε παράβαση
ούτε ατύχημα.
ΥΓ2
Σας επισυνάπτω ένα ακόμη σχετικό πρόσφατο δημοσίευμα,
"ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ"
Αξιόλογα στοιχεία προέκυψαν από την ακαδημαϊκού τύπου ενημέρωση που έκανε ο ΥΦΥΠΕΞ Σπύρος Κουβέλης για την μετά την Κοπεγχάγη επόμενη ημέρα και τις προσδοκίες που μπορεί να έχει η Ελλάδα.
Αυτό που αβίαστα φάνηκε και θα το διαγνώσετε και όσοι ακούσετε τις θεματικές ενότητες που ακολουθούν, ήταν το όραμα που προσπαθεί να περάσει ο Σπύρος Κουβέλης στον κόσμο και εμείς αυτό το κρίνουμε θετικά και ως βάση εκκίνησης για την επίτευξη των στόχων που προδιέγραψε στην ομιλία του.
Ο Αναπτυξιακός Σύνδεσμος Πολιτών Αν. Αττικής εκπροσωπήθηκε από τους, Κώστα Ρίπη και Γιάννη Σμέρο.
1. Γενική ενημέρωση του κ. Κουβέλη για το τι διαμείφθηκε στην Κοπεγχάγη και ποιό ήταν το ζητούμενο της πολυπρόσωπης συμμετοχής για την Ελλάδα.
2. Μετά την Κοπεγχάγη τι ; Η επόμενη ημέρα για την Ελλάδα.
3. Απαντήσεις στα ερωτήματα που ετέθησαν από τους παρευρισκόμενους.
