Για το Περιβάλλον καλούμαστε να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό αλλά και να συγκρουστούμε με συντεχνιακές νοοτροπίες.

Καλλιεργούνται πολλές προσδοκίες, ιδιαίτερα στους επιστήμονες οι οποίοι ζουν και εργάζονται στην περιοχή μας, μια από τις πιο υποβαθμισμένες, περιβαλλοντικά, περιοχές της Ελλάδας, στην Ανατολική Αττική. Χωρίς τις ανάλογες υποδομές, μια περιοχή που αναγκαστικά θα υποδεχτεί ένα τεράστιο οικιστικό κύμα, αποτελεί το καθημερινό μόνιμο ερώτημα όλων μας. Πως θα τα καταφέρουμε ;

Φιλοξενούμε την επόμενη συνέντευξη η οποία μας δίνει αρκετά χρήσιμα στοιχεία και προέρχεται από έναν από εμάς, τους κατοίκους - επιστήμονες της περιοχής.

Περισσότερα και αναλυτικότερα, στην Ημερίδα που είναι στο στάδιο της τελικής οργανωτικής επεξεργασίας, στις 5 Ιουνίου, - Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Ο Δήμος Γέρακα σε συνεργασία με τον Αναπτυξιακό Σύνδεσμο Πολιτών Ανατολικής Αττικής και την επιστημονική υποστήριξη του Πανελληνίου Συλλόγου Χημικών Μηχανικών, θα φιλοξενήσουν εισηγητές από τον Επιστημονικό και Πολιτικό χώρο και θα καλύψουν πολλά από τα θέματα που μας απασχολούν. Τις επόμενες ημέρες θα ανακοινωθεί και το επίσημο πρόγραμμα.

Ακολουθεί η συνέντευξη.

O Τομεάρχης Περιβάλλοντος-Χωροταξίας του ΠΑΣΟΚ και Πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Χημικών Μηχανικών Γιώργος Ηλιόπουλος απάντησε στις ερωτήσεις που του έθεσε το www.econews.gr σχετικά με το περιβάλλον, την πράσινη ανάπτυξη και τον ρόλο της κοινωνίας και ιδιάιτερα του τεχνικού κόσμου εν όψει και των επερχόμενων εκλογών του ΤΕΕ.

Εconews: Η περιβαλλοντική κρίση που είναι πλέον εμφανής στην χώρα μας, πιστεύετε ότι είναι αποτελέσμα του αναπτυξιακού μοντέλου σε παγκόσμιο επίπεδο, ή έχει να κάνει με εθνικές πολιτικές που οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα;

Γιώργος Ηλιόπουλος: Η υποβάθμιση του περιβάλλοντος είναι εμφανής τα τελευταία χρόνια. Η ρύπανση των εδαφών, των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων, η υποβάθμιση της ποιότητας της ατμόσφαιρας, ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα και σε περιοχές με έντονη βιομηχανική δραστηριότητα και οι κλιματικές αλλαγές προκαλούν δυσμενείς επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, στα φυσικά οικοσυστήματα και στην ποιότητα ζωής των ανθρώπων, με αποτέλεσμα να αποτελούν καθημερινό πρόβλημα όλων μας.

Η προσπάθεια που γίνεται για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων πρέπει να είναι συνεχής και οργανωμένη τόσο σε τοπικό (ΟΤΑ , Φορείς της Κοινωνίας των Πολιτών) , όσο και σε εθνικό (ΥΠΕΚΑ) και παγκόσμιο επίπεδο (ΟΗΕ, ΕΕ κλπ).

Στην χώρα μας δυστυχώς αργήσαμε να αντιληφθούμε τις επιπτώσεις της αδιαφορίας για το περιβάλλον. Ιδιαίτερα από το 2007 και εντεύθεν υπήρξαν περιπτώσεις που υποθηκεύτηκε το μέλλον γενεών με λάθος αποφάσεις.

Νομίζω πως η πολιτική ηγεσία του νέου Υπουργείου ΠΕΚΑ έχει αντιληφθεί και τρέχει με ενταντικούς ρυθμούς ένα νέο εθνικό σχέδιο, τόσο για την προστασία του περιβάλλοντος όσο και για την πράσινη ανάπτυξη.

Εconews: Η δημιουργία του νέου Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής αποτελούσε αίτημα διαφόρων κοινωνικών φορέων για σειρά ετών. Ο απολογισμός των πρώτων έξι μηνών πιστεύετε ότι μπορεί να μας κάνει αισιόδοξους;

Γιώργος Ηλιόπουλος: Όλοι οι φορείς της κοινωνίας και των πολιτών έχουν επενδύσει υψηλές προσδοκίες στο νεοσύστατο υπουργείο. Είναι σημαντικό να κρατάμε υπ’ όψιν ότι τα περιβαλλοντικά θέματα απαιτούν μια διαδικασία ωρίμανσης πριν ξεκινήσουν να εφαρμόζονται οι λύσεις. Αυτό είναι κάτι που ναι μεν απαιτεί χρόνο, αλλά εξασφαλίζει την μέγιστη δυνατή κοινωνική συμμετοχή που είναι παράγοντας επιτυχίας. Γι’ αυτό το λόγο δεν μπορούμε ακόμη να κάνουμε έναν απτό και ολοκληρωμένο πρώτο απολογισμό του υπουργείου.

Από την άλλη πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η δραστηριότητα των πρώτων έξι μηνών είναι έντονη, ιδιαίτερα σε θέματα όπως η Εξοικονόμηση Ενέργειας στις Κατοικίες, η απλοποίηση του θεσμικού πλαισίου για τη χρήση φωτοβολταϊκών συστημάτων στις στέγες των σπιτιών, η επιτάχυνση της ανάπτυξης των ΑΠΕ για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, αλλά και η προστασία των δασών και δασικών εκτάσεων του νομού Αττικής και η σύσταση ειδικής Γραμματείας Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας με την κατάθεση σχετικών νομοσχεδίων. Παράλληλα, γίνονται ενέρηειες στο πλαίσιο των διεθνών συνεργασιών, όπως υπογραφές μνημονίων συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας, της Βουλγαρίας και του Αζερμπαϊτζάν για συνεργασία στον τομέα της ενέργειας ,των ΑΠΕ και της ενεργειακής αποδοτικότητας.

Εconews: Η οικονομική κρίση πιστεύετε πως θα επηρεάσει αρνητικά τις προσπάθειες για την εφαρμογή πολιτικών πράσινης ανάπτυξης;

Γιώργος Ηλιόπουλος: Η χώρα μας βιώνει την μεγαλύτερη εθνική κρίση από την μεταπολίτευση έως σήμερα. Τα μέτρα που ελήφθησαν πρόσφατα, ήταν σκληρά αλλά απαραίτητα για να δώσουν την δυνατότητα στην χώρα να συνεχίσει να δανείζεται για να καλύψει τις μεσοπρόθεσμες ανάγκες της.

Το δυσκολότερο θέμα που θα πρέπει να διαχειριστούμε πλέον είναι οι πολιτικές για την επίτευξη μιας βιώσιμης ανάπτυξης που θα φέρει επενδύσεις και κεφάλαια στην χώρα.

Τα στρατηγικά μας πλεονεκτήματα είναι εδώ και αφορούν το πλούσιο δυναμικό ΑΠΕ , τον τουρισμό και τη θέση μας στα Βαλκάνια. Όλα αυτά αποτελούν τα δυνατά μας σημεία σε μια εθνική στρατηγική πράσινης ανάπτυξης που θα πρέπει να τα εκμεταλλευτούμε.

Όλοι οι πόροι, τα μέσα και τα εργαλεία που διαθέτουμε θα πρέπει να αξιοποιηθούν στο πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής, ώστε να προχωρήσουν γρήγορα οι επενδύσεις στον τομέα της εξοικονόμησης ενέργειας, της διείσδυσης των ΑΠΕ (Αιολικά , Φωτοβολταικά), της ολοκληρωμένης διαχείρισης στερεών αποβλήτων, της διαχείρισης υδάτινων πόρων, της αστικής βιώσιμης ανάπτυξης κλπ.

Από την παιδεία, την έρευνα, την απασχόληση, τις επιλογές του αναπτυξιακού νόμου, τις επιδοτήσεις ΕΣΠΑ , το Πράσινο Ταμείο Αναχρηματοδότησης , της συμπράξεις δημοσίου-ιδιωτικού τομέα, την απλοποίηση των διαδικασιών (αδειοδότησης, ίδρυσης), τις διακρατικές περιβαλλοντικές/ενεργειακές συμφωνίες, τα νέα πράσινα επαγγέλματα όλα θα πρέπει να έχουν ενσωματωθεί σε μια εθνική στρατηγική για την πράσινη ανάπτυξη.

Εconews: Ως πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Χημικών Μηχανικών και μέλος της αντιπροσωπείας του ΤΕΕ ποιος πιστεύετε ότι πρέπει να είναι ο ρόλος του τεχνικού κόσμου στην προσπάθεια της χώρας για ανάπτυξη;

Γιώργος Ηλιόπουλος: Η τεχνική και επιστημονική κοινότητα όλων των βαθμίδων με την τεχνογνωσία που διαθέτει μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στην προσπάθεια για τη βελτίωση και προστασία του περιβάλλοντος.

Ειδικότερα για τη Βιομηχανία στην οποία απασχολούνται αρκετοί συνάδελφοι μηχανικοί, η υιοθέτηση φιλικών προς το περιβάλλον τεχνολογίων είναι μονόδρομος όχι μόνο για λόγους κανονιστικής συμμόρφωσης, αλλά για λόγους διαμόρφωσης συγκριτικού πλεονεκτήματος (πχ εξοικονόμηση ενέργειας, χαμηλό κόστος παραγωγής) και δημιουργίας προστιθέμενης αξίας προς τους καταναλωτές (πχ οικολογικά χρώματα, ανταπόκριση από καταναλωτές ειδικών κατηγοριών).

Ο τεχνικός κόσμος πρέπει να σπάσει τα συντεχνιακά δεσμά που δημιούργησε ως τείχος προστασίας. Η κρίση είναι εδώ και θα χτυπήσει πρώτα όσους δεν προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες.

Γι αυτό το ΤΕΕ θα πρέπει να διαμορφώσει μια πρόταση συμμετοχής του τεχνικού κόσμου χωρίς αποκλεισμούς ειδικοτήτων ή βαθμίδων γνωστικού αντικειμένου και να μιλήσει στην καρδιά των νέων μισθωτών (ή οιωνεί μισθωτών) μηχανικών ιδιαίτερα του ιδιωτικού τομέα που μένουν απροστάστευτοι σήμερα από την κρίση και δεν έχουν στήριγμα .

Εconews: Το ΤΕΕ έχει εκλογές στις 25 Απρίλη. Πιστεύεται ότι η νέα διοίκηση θα μπορέσει να συμβάλει στον στόχο της ανάπτυξης της χώρας σε συνθήκες κρίσης;

Γιώργος Ηλιόπουλος: Οι επερχόμενες εκλογές του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος – της Κυριακής 25 Απριλίου 2010 -αποτελούν ένα σημαντικό σταθμό στην μακρόχρονη ιστορία του επιμελητηρίου.

Ο κρίσιμος αυτός σταθμός αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην σημερινή εθνική συγκυρία που -μεσούσης της κρίσης- το επάγγελμα του μηχανικού βάλλεται τόσο από την πολυετή έλλειψη αναπτυξιακού σχεδίου για την χώρα όσο και από σκληρά – αλλά επιβεβλημένα από την δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας- μέτρα, όπως το φορολογικό των ελευθέρων επαγγελματιών και οι μεγάλες περικοπές επιδομάτων μηχανικών.

Σήμερα καλούμαστε να δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό και να συγκρουστούμε με συντεχνιακές νοοτροπίες ετών που λειτουργούν εντός του ΤΕΕ και το έχουν απομακρύνει τόσο από τα προβλήματα των μαχόμενων και νέων μηχανικών όσο και από τον θεσμικό του ρόλο στην βιώσιμη και πράσινη ανάπτυξη.

Αξίζει να δουλέψουμε όλοι μαζί οι μηχανικοί- από την επομένη των εκλογών του ΤΕΕ - για ένα αναγεννημένο ΤΕΕ, διεκδικητικό απέναντι στην κυβέρνηση, συμμετοχικό στην λήψη των αποφάσεων, συμπαραστάτη στα προβλήματα των ευαίσθητων στρωμάτων μηχανικών, όπως οι νέοι, άνεργοι , οι γυναίκες , οι ελεύθεροι επαγγελματίες συνάδελφοι και στο Επίκεντρο των νέων εξελίξεων που αφορούν στα αναπτυσσόμενα πεδία (Περιβάλλον, Τρόφιμα, Πράσινη Ενέργεια, κλπ).

Εκεί ψηλά στον Υμηττό...κάτι ετοιμάζεται. Ο νέος ΟΡΣΑ ελπίζουμε μόνο, να μη μοιάζει σε τίποτα του παληού !

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΝΕΑ ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ

Πριν λίγες μέρες, η νέα Εκτελεστική Επιτροπή (Ε. Ε) του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας (Ο.Ρ.Σ.Α) εισηγήθηκε την τροποποίηση του ισχύοντος από το 1978 Προεδρικού Διατάγματος(Π.Δ) «περί προστασίας του Υμηττού».

Μέχρι την ώρα που γράφεται το κείμενο αυτό, δεν έχει ακόμη καθαρογραφεί και ανακοινωθεί το τι ακριβώς αποφάσισε η νέα Ε.Ε του ΟΡΣΑ. Σύμφωνα ωστόσο με δημοσιογραφικές πληροφορίες, το νέο Π.Δ θα είναι αυστηρότερο του ισχύοντος, εφ’ όσον προβλέπει συρρίκνωση των ορίων της Β’ Ζώνης προστασίας και επέκταση των ορίων της Α΄ Ζώνης.

Υπενθυμίζουμε ότι πριν ένα χρόνο περίπου, το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ είχε εξαγγείλει αντίστοιχα «αυστηρότερα» μέτρα για τον Υμηττό, πλην όμως τον περασμένο Αύγουστο, η τότε Ε.Ε του ΟΡΣΑ είχε αποφασίσει στα πλαίσια της τροποποίησης του ισχύοντος Π.Δ. κάποιες εντελώς απαράδεκτες ρυθμίσεις οι οποίες, ευτυχώς κατέρρευσαν μαζί με την κατάρρευση της τότε κυβέρνησης.

Ενάντια στα σχέδια που εξυφαίνονται για τον Υμηττό, αναπτύχθηκε τα προηγούμενα χρόνια ένα σημαντικό, αυτόνομο κίνημα πολιτών, υπερβαίνοντας τις διαχωριστικές κομματικές γραμμές, το οποίο αντέτεινε την απόλυτη προστασία του Υμηττού με την κατάργηση της Β΄ Ζώνης και την επέκταση των ορίων της Α’ Ζώνης προστασίας μέχρι τα όρια των Ρυμοτομικών Σχεδίων των Δήμων που περιβάλλουν τον Υμηττό (με εξαίρεση σε κάποιες περιοχές, όπως Γουδή κ.ά).

Παράλληλα, διαμορφώθηκε ένα συντηρητικό «μέτωπο» κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων (διαπερνώντας οριζόντια όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα και δημοτικά συμβούλια των γύρω δήμων), το οποίο ζητούσε την διατήρηση και την επέκταση των προνομίων που είχαν εξασφαλίσει κάποιοι με νομότυπες ή αυθαίρετες διαδικασίες, όσον αφορά τις Χρήσεις Γης και τους Όρους Δόμησης στον Υμηττό, ακόμη και αν αυτοί οι «κάποιοι» ήταν διακατέχοντες ή καταπατητές μικρότερων ή μεγαλύτερων εκτάσεων του Υμηττού.

Με τους προαναφερόμενους, συμπαρατάχθηκαν και κάποιοι «επενδυτές», αγοραστές φτηνής γεωργικής ή και δασικής γης στον Υμηττό, οι οποίοι ενδιαφέρονταν για την «αξιοποίηση» και την άμεση πρόσβαση στα «οικόπεδά τους», μέσω νέων αυτοκινητόδρομων.

Νέοι αυτοκινητόδρομοι

Το ζήτημα της κατασκευής νέων αυτοκινητόδρομων, ειδικότερα στον Υμηττό, αποτέλεσε ένα σημείο αιχμής το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Το κίνημα των πολιτών έθεσε ως προϋπόθεση της απόλυτης προστασίας του Υμηττού, την αποτροπή της ύπαρξης και λειτουργίας στον Υμηττό νέων οδικών αξόνων, επιφανειακών ή υπόγειων.

Ταυτόχρονα, ένα μέρος του κινήματος αυτού, εκτιμώντας ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα το οξυμένο κυκλοφοριακό πρόβλημα κάποιων περιοχών στις οποίες υπάρχει υπέρμετρη διαμπερής κυκλοφορία οχημάτων (Καισαριανή – Ηλιούπολη – Αργυρούπολη), αναζήτησε και κατέθεσε εναλλακτικές προτάσεις που αφορούν και τον λεγόμενο «ενδιάμεσο οδικό δακτύλιο», ο οποίος θεωρείται αναγκαίος για την αντιμετώπιση του συνολικού κυκλοφοριακού προβλήματος της πρωτεύουσας.

Σήμερα, το όλο ζήτημα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο. Η νέα πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ, προσανατολίζεται σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες (και όχι μόνο), στην κατάργηση ενός μέρους των νέων αυτοκινητόδρομων που είχε προγραμματίσει η προηγούμενη κυβέρνηση, (Ανατολική Περιφερειακή Λεωφόρος Υμηττού πάνω από Κορωπί, Σήραγγα Σακέτα – Κάμπος Μεσογείων – Ραφήνα).

Το ΥΠΕΚΑ προγραμματίζει την κατασκευή μιας υπόγειας Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου πάνω από την Καισαριανή, τον Βύρωνα την Ηλιούπολη και την Αργυρούπολη, με κατάληξη τον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού, καθώς και την σύνδεση της Δυτικής Περιφερειακής με την Λεωφ. Ούλαφ Πάλμε, υπογείως, μέσω της Πανεπιστημιούπολης.

Η λύση αυτή εμφανίζεται ως «Σολομώντεια» εφ’ όσον, αφ’ ενός υποτίθεται ότι θα αντιμετωπίσει κάποια οξυμένα σήμερα κυκλοφοριακά προβλήματα, αφ’ ετέρου θα γίνει με την μέθοδο της ΣΔΙΤ δηλαδή θα εξασφαλίσει σε κάποια «κοινοπραξία» εισπράξεις νέων διοδίων για αρκετές δεκαετίες. Παράλληλα, θα αφήσει ανοικτό το πεδίο για μελλοντική «αξιοποίηση» και δόμηση εκτεταμένων τμημάτων του χώρου του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού, στον οποίο θα καταλήγει η Δυτική Περιφερειακή Λεωφόρος Υμηττού.

Από πουθενά ωστόσο δεν προκύπτει η αναγκαιότητα για αυτόν τον νέο υπόγειο αυτοκινητόδρομο των 11,5 περίπου χιλιομέτρων, αν ο χώρος του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού μετατραπεί σε πάρκο υψηλού πράσινου και αν ο ενδιάμεσος οδικός δακτύλιος της πρωτεύουσας ολοκληρωθεί στην προβλεπόμενη από το ισχύον Ρυθμιστικό Σχέδιο θέση, συνδέοντας υπογείως την υφιστάμενη περιφερειακή Λεωφόρο Υμηττού από την περιοχή του Καρέα μέχρι την Λεωφ. Βουλιαγμένης, την Λεωφ. Αλίμου και την παραλιακή Λεωφ. Ποσειδώνος.

Χρήσεις Γης

Σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα πληροφορίες, το νέο σχέδιο τροποποίησης του Π.Δ προστασίας του Υμηττού που ενέκρινε η νέα Ε.Ε του ΟΡΣΑ, διατηρεί τις επιτρεπόμενες σήμερα χρήσεις γης για «κοινωφελείς εγκαταστάσεις» εκπαίδευσης, υγείας, πρόνοιας, πολιτισμού και αθλητισμού στην Α’ και Β’ Ζώνη, περιορίζοντας ταυτόχρονα την συνολική έκταση της Β’ Ζώνης, χωρίς να την καταργεί ουσιαστικά, όπως ζητούσε το κίνημα των πολιτών αλλά και ο «Σύνδεσμος Προστασίας και Ανάπτυξης Υμηττού» (ΣΠΑΥ). Επίσης το τροποποιημένο Π.Δ εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τον Υμηττό ως «εκτός σχεδίου περιοχή», με ειδικούς όρους δόμησης, αρτιότητα οικοπέδων κλπ.

Το κίνημα των πολιτών δεν συμφωνεί και με το νέο σχέδιο Π.Δ, γιατί αυτό σημαίνει ότι σε κάποιες περιοχές του Υμηττού, μπορούν να συνεχίσουν να χτίζονται κτιριακές «κοινωφελείς εγκαταστάσεις», είτε από δημόσιους φορείς, είτε από ιδιώτες «επενδυτές», σε εκτάσεις με αμφίβολο ιδιοκτησιακό καθεστώς (διακατεχόμενες, καταπατημένες).

Από την άλλη πλευρά, με το σχέδιο τροποποίησης του ισχύοντος ΠΔ για τον Υμηττό, φαίνεται να μην συμφωνεί και το συντηρητικό μέτωπο κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που έχει συγκροτηθεί, ζητώντας να απαλλαγούν κάποιες γεωργικές και δασικές εκτάσεις από το αυστηρό καθεστώς της Α’ Ζώνης και της ένταξής τους στο καθεστώς της Β΄ Ζώνης, όπου διακατεχόμενες και μη εκτάσεις μπορεί να αποκτήσουν μεγαλύτερη εμπορική αξία και να δομηθούν εκεί «ιδιωτικές κοινωφελείς εγκαταστάσεις» (νοσοκομεία, κλινικές, εκπαιδευτήρια, ινστιτούτα, κολέγια κλπ).

Είναι χαρακτηριστικό το ακόλουθο σχόλιο εβδομαδιαίας εφημερίδας με έδρα το Κορωπί, (27.3.2010): «Η κινητικότητα είναι πολύ μεγάλη τις τελευταίες δύο εβδομάδες για το ζήτημα των χρήσεων γης. Στο Κορωπί το ζήτημα είναι παραπάνω από φλέγον.
Και δυστυχώς οι καρεκλοκένταυροι των Αθηνών με τις οικολογικές ευαισθησίες κάνουν ό,τι μπορούν να μας στραγγαλίσουν. Να στραγγαλίσουν την ανάπτυξη όλων των Κορωπιωτών για ανάπτυξη και ευημερία…Ποιοι είναι οι «ειδικοί» αυτοί που απλά τραβούν ευθείες γραμμές στους χάρτες χωρίς καν να έχουν επισκεφτεί τις περιοχές που οριοθετούν;…

Η μιλούν για τα αυθαίρετα της περιοχής μας σα να είμαστε εμείς οι μόνοι οι υπεύθυνοι γι’ αυτά;…

Αλήθεια έχουν σκεφτεί ποτέ οι κύριοι στον Οργανισμό Αθήνας αλλά και το υπουργείο περιβάλλοντος ποιός ευθύνεται για την κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή μας;

Και παράλληλα έχει ποτέ κάποιος απ’ αυτούς διανοηθεί, προς τα πού επιτέλους θα αναπτυχθεί το Κορωπί; ¨Η μήπως το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα σκίνα και οι θάμνοι;».

Αξίζει να αναφέρουμε ακόμη ότι, σύμφωνα με την «Καθημερινή» ( και τον ιστότοπο aftodioikisi.gr- 26.3.2010) «…παρέμβαση υπέρ της δημιουργίας ιδιωτικών νοσοκομείων, ερευνητικού κέντρου της Μητρόπολης Μεσογαίας και εκπαιδευτήριων στις πλαγιές του Υμηττού, καθώς και την νομιμοποίηση αυθαιρέτων, έκαναν προς την Υπουργό Περιβάλλοντος οι δήμαρχοι Κορωπίου - Παιανίας - Βάρης και πολιτευτές της περιοχής Μεσογείων (Ντ. Βρεττός - βουλευτής ΠΑΣΟΚ) οι οποίοι μετέτρεψαν σε πεδίο μάχης τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, απαιτώντας να συμπεριληφθούν οι απαιτήσεις τους στο νέο σχέδιο για την προστασία του Υμηττού, που θα δοθεί για διαβούλευση τις επόμενες μέρες…»

Επίλογος

Από όσα αναφέρονται παραπάνω , είναι προφανές ότι ο ΟΡΣΑ αλλά και το ΥΠΕΚΑ βρίσκονται ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά. Το ζήτημα που τίθεται είναι με ποια πλευρά θα ταχθούν τελικά:

- Με την δημιουργία ενός πάρκου υψηλού πράσινου στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού ή με την κατασκευή και νέων κτιριακών εγκαταστάσεων;

- Με την κατασκευή νέων αυτοκινητόδρομων στον Υμηττό ή με την αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων για τα κυκλοφοριακά προβλήματα της περιοχής με προτεραιότητα την ενίσχυση των δημόσιων μεταφορικών μέσων και κυρίως των μέσων σταθερής τροχιάς, των λεωφορειόδρομων, των ποδηλατόδρομων, των πεζόδρομων;

- Με τις «οικολογικές ευαισθησίες», με τους «ειδικούς», με «τα σκίνα και τους θάμνους»,ή με την επιβράβευση της αυθαιρεσίας και την «ανάπτυξη» του Κορωπιού προς τον ορεινό όγκο του Υμηττού, όπως ζητάει η τοπική δημοτική αρχή;

Ήδη με την απόφαση της νέας Ε.Ε του ΟΡΣΑ (17.2.2010) για παράταση ενός χρόνου ακόμη της αναστολής έκδοσης οικοδομικών εργασιών στον Υμηττό, δίνεται η δυνατότητα σε άγνωστο αριθμό «επενδυτών» να ολοκληρώσουν τα σχέδιά τους, αφού, σύμφωνα με την προαναφερόμενη απόφαση «από την παραπάνω αναστολή εξαιρείται η χορήγηση οικοδομικών αδειών για κοινωφελείς εγκαταστάσεις : αθλητισμού, πολιτισμού, υγείας και εκπαίδευσης που είχαν στις 22.4.08 (ημερομηνία δημοσίευσης στο ΦΕΚ της πρώτης αναστολής) έγκριση χωροθέτησής τους από τους αρμόδιους φορείς καθώς και η αναθεώρηση νομίμως ισχυουσών αδειών χωρίς αύξηση του συντελεστή δόμησης, του όγκου και του ποσοστού κάλυψης πάνω από το έδαφος της οικοδομής, εφ’ όσον έχουν την έγκριση της αρμόδιας δασικής υπηρεσίας, του ΥΠΠΟ και του Οργανισμού Αθήνας».

Τις επόμενες μέρες, το ΥΠΕΚΑ και ο ΟΡΣΑ είναι υποχρεωμένοι να ξεκαθαρίσουν αν θα αντισταθούν στα ποικίλα κερδοσκοπικά συμφέροντα που επιδιώκουν την λεηλασία του Υμηττού ή θα συμβιβαστούν μαζί τους… 3.4.2010

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ

Tηλ. Επικοινωνίας 210 9954362

8η Aπριλίου - Παγκόσμια Ημέρα του Έθνους των Ρομά και η Ελληνική πραγματικότητα.

Από την αγοραπωλησία των σκλάβων Ρομ, όπως φαίνεται στη διαφήμιση πώλησης όπου πωλούνται 18 άνδρες, 10 παιδιά, 7 γυναίκες, 3 κορίτσια...σε άριστη κατάσταση, στη σημερινή πραγματικότητα, ως μόνιμα θύματα διακρίσεων κλπ.

Με αφορμή τις σημαντικές πρωτοβουλίες του Βουλευτή και Προέδρου της Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας & Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής, Βασίλη Οικονόμου, βρήκαμε κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία για το πολύπαθο Έθνος των ΡΟΜΑ που αξίζει να τα γνωρίζετε.

Δήλωση του Βουλευτή και Προέδρου της Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας & Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής, Βασίλη Οικονόμου, για την 8η Aπριλίου (Παγκόσμια Ημέρα του Έθνους των Ρομά)

Η 8^η Απριλίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα του Έθνους των Ρομά σε ανάμνηση του 1^ου Παγκοσμίου Συνεδρίου των Ρομά που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο στις 8 Απριλίου του 1971 και έθεσε τις βάσεις για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους από την διεθνή κοινότητα. Οι τσιγγάνοι Ρομά σε όλο τον κόσμο υπόκεινται συχνά σε ρατσιστική αντιμετώπιση και τα δικαιώματά τους καταπατούνται ενώ μεγάλα τμήματα του πληθυσμού τους ζουν σε άθλιες συνθήκες που μόνο εν μέρει δικαιολογούνται από την νομαδική ζωή που κάποιοι ακόμα και σήμερα επιλέγουν.

Στην χώρα μας η μεγάλη πλειοψηφία των Ρομά ζει σε πρόχειρους καταυλισμούς ανεπτυγμένους στα όρια πολλών δήμων όπου δεν υπάρχουν υποδομές, δεν υπάρχουν σπίτια και ο τρόπος ζωής τους δεν διασφαλίζει την υγεία του πληθυσμού. Οι περισσότεροι Ρομά ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας, χαρακτηρίζονται από τον αναλφαβητισμό και ρέπουν προς παράνομες δραστηριότητες. Συχνές είναι οι «συγκρούσεις» με άλλες κοινωνικές ομάδες που θεωρούν ότι η παρουσία τους στον δήμο τους υποβαθμίζει τις πόλεις, ενισχύει την εγκληματικότητα, διασαλεύει την τάξη και απειλεί την δημόσια υγεία.

Όσες προσπάθειες έγιναν στο παρελθόν για την ομαλή και δημιουργική ενσωμάτωση των Ρομά στην ελληνική κοινωνία ελάχιστα αποτελέσματα είχαν καθώς τα παιδιά των Ρομά που εντάσσονται στην δημόσια εκπαίδευση δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του εκπαιδευτικού συστήματος, απογοητεύονται και την εγκαταλείπουν, πολύ πριν ολοκληρώσουν την υποχρεωτική εκπαίδευση.

Σημαντικό ρόλο στην «αποτυχία» τους παίζει ο αναλφαβητισμός των γονέων που δεν μπορούν να συνδράμουν στην προσπάθεια τους, ο τρόπος αντιμετώπισής τους από το σχολικό περιβάλλον και βέβαια και η μη ύπαρξη σταθερής και μόνιμης κατοικίας. Η απουσία εκπαίδευσης δημιουργεί τις συνθήκες του περιθωρίου όπου οι εσωτερικοί κοινωνικοί κανόνες υπερισχύουν και ορίζουν ως φυσιολογική μια κατάσταση όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και οι ανθρώπινοι όροι διαβίωσης αμφισβητούνται.

Το κράτος οφείλει να μεριμνήσει για τις κοινότητες των Ρομά και να αναλάβει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες σε συνεργασία με τους Ρομά και με τις τοπικές κοινωνίες ώστε να είναι εφικτή η ομαλή ενσωμάτωση των Ρομά και η ειρηνική και αρμονική συνύπαρξη με τους υπόλοιπους κατοίκους.

Βασικό στοιχείο αυτής της πολιτικής ενσωμάτωσης πρέπει να είναι η εκπαίδευση ενηλίκων και ανηλίκων, η ενισχυτική διδασκαλία ώστε να μπορούν τα παιδιά Ρομά να συγχρονιστούν με τα υπόλοιπα παιδιά στο σχολείο, ειδικά προγράμματα στήριξης και ενίσχυσης των συγκεκριμένων πληθυσμών, ανάπτυξη δικτύου υποδομών και υποστήριξη προκειμένου να ανεγερθούν μόνιμες κατοικίες, ειδικά προγράμματα επαγγελματικής αποκατάστασης, ειδικά προγράμματα υγιεινής. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν με κατάλληλο προγραμματισμό και κυρίως με την σύμφωνη γνώμη των ίδιων των Ρομά.

Κατά συνέπεια πρέπει να πεισθούν οι Ρομά ότι είναι προς το δικό τους συμφέρον να συμβαδίσουν με την υπόλοιπη κοινωνία, να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής τους χωρίς να απολέσουν την ιδιαίτερη πολιτισμική τους ταυτότητα.

Αυτά τα θέματα θα αναδείξει το επόμενο διάστημα η Επιτροπή Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής, στην προσπάθεια του Κοινοβουλίου να συμβάλει στην επίλυση τουλάχιστον μέρους αυτών των προβλημάτων.

Ποιοί είναι οι Ρομά.

Οι Ρομά (στον ενικό αριθμό Ρομ), γνωστοί επίσης και ως Ρομ, Τσιγγάνοι, Αθίγγανοι ή Σίντηδες και με τον, κάποιες φορές υποτιμητικό, χαρακτηρισμό Γύφτοι, είναι ένας κατά βάση νομαδικός λαός με Ινδική καταγωγή. Η πρώτη ιστορική αναφορά για τους Ρομά γίνεται από τον Ηρόδοτο που αναφέρει τον λαό των "Σιγύνων".

Ονομασία

Οι Ρομά είναι στις περισσότερες χώρες γνωστοί με λέξεις συγγενικές με τη λέξη "γύφτος". Η λέξη προέρχεται από τη λέξη "Αιγύπτιος" και η χρήση της οφείλεται στην πεποίθηση παλαιότερων εποχών ότι οι Ρομά προέρχονται από την Αίγυπτο. Η λέξη "Ρομ", που χρησιμοποιείται σε πολλές περιοχές από τους ίδιους, σημαίνει στη γλώσσα τους "άντρας" ή "σύζυγος". Μεταξύ τους χρησιμοποιούν τα "Μελελέ" (Λαός μαύρος), "Μανούχ" (άνθρωπος) και "Σίντε". Επίσης, η λέξη "αθίγγανος" ή "ατσίγγανος" σημαίνει τον "ανέγγιχτο" (από την ονομασία της χαμηλότερης ινδουιστικής κάστας, από την οποία πιθανολογείται ότι προήλθαν) και ετυμολογείται από το στερητικό α- και το ρήμα θιγγάνω, δηλαδή "αγγίζω".

Ιστορία

Οι Ρομά πιστεύεται ότι μετανάστευσαν από την Πενταποταμία της Ινδίας -σημερινό Παντζάμπ- γύρω στο 1000 μ.Χ. και, περνώντας από το Αφγανιστάν, την Περσία, την Αρμενία και την Τουρκία, έφτασαν στην Ευρώπη, όπου στη συνέχεια εξαπλώθηκαν στις περισσότερες περιοχές της ηπείρου. Αργότερα, κατά τις μαζικές μεταναστεύσεις προς την Αμερική μεγάλος αριθμός Ρομ μετακινήθηκε προς τον Νέο Κόσμο.

Αυτή η θεωρία όμως έρχεται σε αντιδιαστολή με την προχριστιανική αναφορά από τον Ηρόδοτο.

Οι λόγοι που οδήγησαν τους Ρομά σε μία τέτοια μαζική και σε τόσο μεγάλη απόσταση μετακίνηση είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της ιστορίας. Υπάρχουν θεωρίες σύμφωνα με τις οποίες οι Ρομά προήλθαν από κατώτερες κάστες του Ινδού ποταμού, τα μέλη των οποίων στρατολογήθηκαν ως μισθοφόροι σε πολέμους εναντίων των Άράβων. Μία άλλη θεωρία είναι οτι οι Ρομά προέρχονται από αιχμαλώτους των Αράβων, κατά την εισβολή των Μουσουλμάνων στη βόρεια Ινδία και το σημερινό Πακιστάν.

Πληθυσμός

Υπάρχουν εκτιμήσεις σύμφωνα με τις οποίες υπάρχουν μεταξύ 8 και 10 εκατομμύρια Ρομά παγκοσμίως^{[εκκρεμεί παραπομπή]}. Στην Ευρώπη, ο πληθυσμός τους υπολογίζεται περίπου στα 12 εκατομμύρια άτομα, ενώ στην Ελλάδα βρίσκεται ο τρίτος σε αριθμό πληθυσμός Τσιγγάνων στη Δυτική Ευρώπη. Οι περισσότεροι ζουν στην Ευρώπη,

• Αλβανία -μεταξύ 100 και 150 χιλιάδες
• Ρουμανία - μεταξύ 535.250^[1] και 1.2 και 1.5 εκατομύρια
• Ουγγαρία - μεταξύ 600 και 800 χιλιάδες
• Βουλγαρία - περίπου 750 χιλιάδες
• Σερβία - περίπου 800 χιλιάδες
• Ισπανία - μεταξύ 600 και 800 χιλιάδες
• Σλοβακία - μεταξύ 350 και 520 χιλιάδες
• Π.Γ.Δ.Μ. - 260 χιλιάδες
• Τσεχία - μεταξύ 150 και 300 χιλιάδες
• Γαλλία - 310 χιλάδες
• Τουρκία - 2 και 5 εκατομύρια^[2]
• Ελλάδα - Η Πολιτεία τούς υπολογίζει σε 120-150.000 άτομα, οι ίδιοι οι Τσιγγάνοι ανεβάζουν τον αριθμό σε 500-600.000 άτομα και η Τοπική Αυτοδιοίκηση σε 200 - 300.000^[3].

Οι περιοχές της Ελλάδας στις οποίες είναι μόνιμα εγκαταστημένοι Ρομά με συγκέντρωση μεγάλου πληθυσμού είναι η Αθήνα (Αγ. Βαρβάρα, Λιόσια, Ζεφύρι, Ασπρόπυργος), η Θεσσαλονίκη (Δενδροπόταμος, Ελευθέριο-Κορδελιό, Εύοσμος, Μενεμένη), το Αγρίνιο, η Αλεξάνδρεια Ημαθίας, η Αμαλιάδα, η Γαστούνη, το Διδυμότειχο, το Εξαμίλι Κορινθίας, η Θήβα, η Κάτω Αχαϊα, το Μεσολόγγι, η Νέα Αλικαρνασσός, η Νέα Ιωνία Μαγνησίας, η Ξάνθη, ο Ορχομενός, οι Σέρρες, οι Σοφάδες, η Φλώρινα και η Νυμφόπετρα^[4].

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μεγαλύτερος διεθνής χορηγός για τη βελτίωση της κατάστασης των κοινοτήτων των Ρομά. Την τελευταία τριετία χορήγησε περισσότερα από 77 εκατ. ευρώ μέσω του προγράμματος PHARE για σχέδια σχετικά με τη στέγαση και τις συνθήκες διαβίωσης των Ρομά στην Ουγγαρία, στην Τσεχία και στη Σλοβακία, στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία. Αλλά και στα κράτη που είναι ήδη μέλη της Ε.Ε. (Ισπανία, Ελλάδα και Γαλλία) εφαρμόζονται προγράμματα μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (Ε.Κ.Τ.) και της κοινοτικής πρωτοβουλίας EQUAL. Σχέδια για τους Ρομά υποστηρίζονται και μέσω των προγραμμάτων ΣΩΚΡΑΤΗΣ και Νεολαία για την Ευρώπη.

Το πρόγραμμα κοινοτικής δράσης για την καταπολέμηση των διακρίσεων που έχει υπογράψει και η Ελλάδα ολοκληρώθηκε με την έκδοση της Οδηγίας 2000/43/ΕΚ περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνικής τους καταγωγής ^[5].

Εξαιτίας του νομαδικού τρόπου ζωής τους και της έλλειψης επιθυμίας ή/και δυσκολίας προσαρμογής στον τρόπο ζωής της πλειοψηφίας των υπόλοιπων κατοίκων κάθε περιοχής οι Τσιγγάνοι έχουν πέσει συχνά θύματα διακρίσεων. Συχνά αρνητικά στερεότυπα είναι αυτά του "κλέφτη", του "επαγγελματία ζητιάνου", του "τσιγγούνη" κ.ά. Στην Ελλάδα, τουλάχιστον, οι αρνητικοί συνειρμοί εναντίων των Ρομά συντηρούνται εν μέρει από την αυξημένη εγκληματικότητα μεταξύ των Τσιγγάνων,^{[εκκρεμεί παραπομπή]} που δεν οφείλεται βέβαια σε κάποιο εγγεννές χαρακτηριστικό της φυλής, αλλά στα υψηλά επίπεδα φτώχειας στις τάξεις τους και στην αδυναμία ή αρνησή τους να ενσωματωθούν με τους τοπικούς πλυθησμούς.

Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οι Ρομά υπήρξαν μεταξύ των θυμάτων των μαζικών εκτελέσεων στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, μαζί με Εβραίους, κομμουνιστές, ομοφυλόφιλους και Μάρτυρες του Ιεχωβά. Υπάρχει η άποψη οτι περίπου 400.000 Ρομά εκτελέστηκαν από τους Ναζί την περίοδο εκείνη.

Οι έλληνες Ρομά έχουν 114 σωματεία πανελλήνια (Συνομοσπονδία Ελλάδος) με 300 χιλιάδες εγγεγραμμένα μέλη, ενώ το 2006 συγκρότησαν και πολιτικό κόμμα με τον τίτλο "Ασπίδα-Ρομ" (Ανεξάρτητη Συσπείρωση Πολιτών Ιδιαίτερου Αυτοπροσδιορισμού ΡΟΜ)^[8].

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) κατήγγειλε τον Σεπτέμβριο του 2006 ότι στην Ελλάδα "την τελευταία δεκαετία παρατηρείται η μεγαλύτερη παράνομη έξωση Ρομά", ενώ παράλληλα είναι σε έξαρση η εξύβριση των υπερασπιστών των δικαιωμάτων τους, με την συμβολή και των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Μάλιστα αναφέρεται ότι «ήδη την 1η Σεπτεμβρίου 2006 κατατέθηκε ερώτηση στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης από τον εισηγητή για θέματα μειονοτήτων, σοσιαλιστή βουλευτή Λετονίας Μπορίς Τσίλεβιτς»^[9].

(ΠΗΓΗ Βικιπαίδεια)

Πράσινο Χρήμα από τους Ημιυπαίθριους χώρους. Πολυκατοικία και δεκαχίλιαρο !

Στο «Πράσινο Ταμείο» τα έσοδα

Ημιυπαίθριοι χώροι
Για τη νομιμοποίησή τους θα καταβάλλεται πρόστιμο 8-14% επί της αντικειμενι κής αξίας

Με την καταβολή προστίμου, της τάξεως του 8% έως 14% της αντικειμενικής αξίας, θα μπορούν οι ιδιοκτήτες να νομιμοποιούν τους ημιυπαίθριους χώρους των ακινήτων, σύμφωνα με τη ρύθμιση που προωθεί το υπουργείο Περιβάλλοντος.

Η υπουργός Περιβάλλοντος, Τίνα Μπιρμπίλη, αναμένεται να ανακοινώσει τη νέα ρύθμιση εντός των επομένων ημερών, ενδεχομένως και αυτή την εβδομάδα.

Οι ρυθμίσεις αφορούν σε περισσότερους από 1,5 εκατ. ιδιοκτήτες ακινήτων με κλειστούς ημιυπαίθριους χώρους, ενώ υπολογίζεται ότι πάνω από 10 εκατ. τετραγωνικά μέτρα ημιυπαίθριων χώρων είναι κλειστοί, επομένως παράνομοι.

Το «πράσινο» τέλος που θα επιβληθεί θα υπολογίζεται αφού πολλαπλασιαστούν τα τετραγωνικά μέτρα του ημιυπαίθριου επί της αντικειμενικής αξίας της περιοχής. Το ποσό αυτό θα πολλαπλασιάζεται με το ποσοστό που τελικά θα προκριθεί και θα κυμαίνεται από 8% έως 14%.

Για παράδειγμα, για έναν ημιυπαίθριο 10 τ.μ. με αντικειμενική αξία 1.500 ευρώ, ο ιδιοκτήτης θα κληθεί να πληρώσει από 900 ευρώ έως 2.100 ευρώ.

Σημειώνεται ότι η «τακτοποίηση» θα ισχύει μόνο για όσο διάστημα υπάρχει η κάθε οικοδομή και δεν θα καλύπτει τους ιδιοκτήτες μετά την κατεδάφισή της.

Στο οικονομικό σκέλος, το σχέδιο έχει αρκετές ομοιότητες με τη ρύθμιση Σουφλιά, όπου οι ιδιοκτήτες είχαν κληθεί να πληρώσουν το 10% της αντικειμενικής αξίας,

Στη ρύθμιση Μπιρμπίλη τα χρήματα θα καταλήγουν στο «Πράσινο Ταμείο», το οποίο θα χρηματοδοτήσει κατεδαφίσεις και έργα πρασίνου.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=3&artId=324047&dt=06/04/2010#ixzz0kJiJCq9J

Καλό Πάσχα με αγάπη, απλότητα και μηνύματα καρδιάς προς όλους μας.

Πάσχα στη Παλλήνη του...πάλαι ποτέ.

«... Γενομένου του ασπασμού, ήρξατο ή λειτουργία μέχρι της 2ας ώρας προς όρθρον. Ότε ελάβομεν το αντίδωρον και εξηρχόμεθα εκ του ναού, άλλο γνήσιον ελληνικόν έθιμον εφείλκυσε την προσοχήν μου περί την θύραν της εκκλησίας.

Εις των χωρικών, όστις εκτελεί χρέη επιτρόπου εν τω παρεκκλησίω, διένειμεν εις τους εξερχόμενους ωά κόκκινα, προσφωνών ενί εκάστω το Χριστός Ανέστη. Έλαβον το δοθέν μοι ωόν και εγκαρδίως ηυχήθην εις τον αγαθόν χωρικόν παν καταθύμιον.

Τότε έκαστος των χωρικών, φέρων ανημμένην την λαμπάδα, απήλθε οίκαδε. Το κατ' εμέ, αφού επεσκέφθην δια βραχέων τον φιλόξενον χωρικόν κυρ-Γιάννην, μετέβην εις το μικρόν μαγαζίον του χωριού και απήλαυσα επί μακρόν χρόνον την ηδονήν της συνδιαλέξεως μετά των χωρικών, ανθρώπων με ανοικτήν καρδίαν.

Εις εκ αυτών είχε φέρει εκ της οικίας του σούπαν και βραστόν, τυρόν και αυγά κόκκινα, και εγεύθημεν ομού το πασχάλιον. Εν τω μεταξύ είχεν αρχίσει να γλυκοχαράζει και επειδή δεν ενύσταζον, εσκέφθην, ότι το καλλίτερον ήτο να περιμείνω την ανατολήν του η­λίου και την διάβασιν της αμαξοστοιχίας του σιδηρόδρομου Λαυρίου.

Παρήλθον δε ανεπαισθήτως αι ώραι εν τω μέσω της φαιδράς συνδιαλέξεως, του Χριστός Ανέστη, της συγκρούσεως των ποτηριών, της μαρμαρυγής του ρητινίτου και του εαρινού των στρουθίων κελαδήματος.

Μεταβαίνων εις τον σταθμόν, μίαν ώρα μετά την ανατολή του ηλίου, συνήντησα δύο ή τρεις ομίλους εορταζόντων, και οι οβελοί των αμνών περιστρέφοντο ήδη επί του πυρός...»

Αλ. Παπαδιαμάντης: «Ο επιτάφιος και η ανάστασις, εις τα χωρία»

...κι όσο ο γήλιος να πέση και νά 'ρθη το δείλι, το σταυρό σου καρφώσαν κι' οχτροί σου και φίλοι.

ΒΑΡΝΑΛΗ Κ.: «Η Μάνα του Χριστού»

«Πώς οι δρόμοι ευωδάνε με βάγια στρωμένοι,

ηλιοπάτητοι δρόμοι και γύρω μπαξέδες!

Η χαρά της γιορτής όλο πιότερο αξαίνει

και μακριάθε βογκάει και μακριάθε ανεβαίνει.

---

Τη χαρά σου, Λαοθάλασσα, κύμα το κύμα,

των αλλώνε τα μίση καιρό τήνε θρέφαν,

κι αν η μαύρη σου κάκητα δίψαε το κρίμα,

να που βρήκε το θύμα της, άκακο θύμα!

---

Φεύγεις πάνω στην άνοιξη, γιε μου καλέ μου.

Ανοιξή μου γλυκιά, γυρισμό που δεν έχεις.

Η ομορφιά σου βασίλεψε κίτρινη, γιε μου,

δε μιλάς, δεν κοιτάς πώς μαδιέμαι, γλυκέ μου!

---

Κει στο πλάγι δαγκάναν οι οχτροί σου τα χείλη...

Δολερά ξεσηκώσανε τ' άγνωμα πλήθη,

κι όσο ο γήλιος να πέση και νά 'ρθη το δείλι,

το σταυρό σου καρφώσαν κι' οχτροί σου και φίλοι.

---

Μα γιατί να σταθής να σε πιάσουν! Κι ακόμα,

σα ρωτήσανε: "Ποιος ο Χριστός;" τί 'πες "Νά 'με"!

Αχ! δεν ξέρει τι λέει το πικρό μου το στόμα!

Τριάντα χρόνια παιδί μου δε σ' έμαθ' ακόμα!».

Έδωσαν φως με το ταλέντο τους και οι 17 θεατρικές ομάδες στο διήμερο φεστιβάλ στην Παλλήνη.

Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου φέτος φιλοξενήθηκε από τον Δήμο Παλλήνης στο Πειραματικό Μουσικό Γυμνάσιο-Λύκειο Παλλήνης, στις 26 και 27 Μαρτίου.

Στόχος ήταν να δοθεί η δυνατότητα στους δημότες να παρακολουθήσουν 17 θεατρικές ομάδες από όλη την Ανατολική Αττική, αλλά και να έρθουν κοντά άνθρωποι που αγαπούν το θέατρο και ασχολούνται με αυτό είτε επαγγελματικά είτε ερασιτεχνικά.

Φωτό από την λήξη της εκδήλωσης με τους βραβεύσαντες και βραβευθέντες επί σκηνής

Το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Παλλήνης αφιέρωσε τον φετινό εορτασμό στην διεθνούς φήμης ηθοποιό Κατίνα Παξινού.

(Απόσπασμα - video από το ιστορικό αρχείο της ΕΡΤ)

Οι δύο ομιλίες κάλυψαν με πολλά στοιχεία άγνωστες πτυχές από το έργο της με θέμα «Κατίνα Παξινού, η Ανυπέρβλητη» από την Πρόεδρο του ΠΠΚΔΠ, κα Καίτη Γκόνου

και «Η Παξινού και το Όσκαρ» από τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή των Μουσικών Τμημάτων του ΠΠΚΔΠ κ. Σπύρου Καζιάνη.

Στο διάλειμμα και των δύο ημερών παρουσιάστηκε πρόγραμμα συνοδεία πιάνου, με τίτλο «Όταν η μουσική συνάντησε το θέατρο». Πιάνο η κα Ιουλία Τζαννετουλάκου. Τραγούδι η Μαέστρος της Παιδικής Χορωδίας κα Μαριάννα Φερετζάκη.

Στο τέλος κάθε ημέρας απονεμήθηκαν αναμνηστικά συμμετοχής σε όλες τις θεατρικές ομάδες.

Την επόμενη χρονιά την σκυτάλη παραλαμβάνει ο Δήμος Κερατέας για την συνέχιση του πολύ ωραίου αυτού θεσμού. Η οργανωτική πλευρά ήταν άψογη καθώς και το επίπεδο των θεατρικών ομάδων. Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους για τον κόπο τους και και για το άριστο δείγμα του ταλέντου τους που μας έκανε πολλές φορές να τους χειροκροτήσουμε.

Οι μυημένοι, πράγματι βρέθηκαν και παρακολούθησαν με ενθουσιασμό τις προσπάθειες των θεατρικών ομάδων από όλη την Ανατολική Αττική.

Αυτό που δεν αρκεί όμως και που είναι κρίμα, είναι η συνήθης πια, μικρή προσέλευση των πολλών, που είτε πρόκειτα για πολιτιστικό θέμα, είτε κοινωνικό, είτε ακτιβιστική ενέργεια, ΑΠΕΧΟΥΝ. Λες και ζουν σε άλλο τόπο, λες και δεν είναι ενημερωμένοι. Τίποτα απ΄αυτά δεν ισχύει. Μάλλον σαν φαινόμενο, χρειάζεται ψυχολογική ανάλυση.

Δείγμα από το ταλέντο αρκετών θεατρικών ομάδων θα μπορέσετε να απολαύσετε στα video που θα ανεβάσουμε σταδιακά, εδώ, στις επόμενες ημέρες.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26-3-2010

1. Δήμος Παλλήνης – 2o Γυμνάσιο: «Ο θάνατός σου η ζωή μου» του Αλέκου Σακελλάριου.

2. Δήμος Σπάτων – Σύλλογος Γυναικών Σπάτων: «Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος» του Πάμπλο Νερούντα

3. Κοινότητα Ανθούσας – Εκπολιτιστικός-Επιφορφωτικός Σύλλ. Ανθούσας: «Ο προεστός από το έργο «Το παιχνίδι της σφαγής» του Ε. Ιονέσκο

4. Δήμος Γλυκών Νερών – Θεατρικό Εργαστήρι του Δήμου: «Ένα καπέλο γεμάτο βροχή», του Μάικλ Γκάτσο.

5. Δήμος Αναβύσσου – Θεατρική ομάδα του Δήμου: «Ένας άνδρας και μια γυναίκα σε ταβέρνα» του Μάριου Ποντίκα.

6. Κοινότητα Π. Φώκαιας – Θεατρικό εργαστήρι Π. Φώκαιας: «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» του Ευριπίδη.

7. Δήμος Μαρκοπούλου – Θέατρο «Περίακτοι»: «Οι ιστορίες του Αρκά» του Αρκά.

8. Δήμος Βούλας – Θεατρικό Εργαστήρι της Πνευματικής Εστίας του Δήμου: «Οι Μεσολογγίτισσες» του Δ. Σολωμού.

9. Δήμος Σπάτων – Θεατρικός Σύλλογος Σπάτων «το 4ο κουδούνι»: «Παράξενη ιστορία» του Κόλιν Χίγγινς

Βραβεύσεις 1ης ημέρας :

ΣΑΒΒΑΤΟ 27-3-2010

1. Δήμος Παλλήνης – Θεατρικό Εργαστήρι του ΠΠΚΔΠ: «Η μάνα του Ρόμπερ Τόμα» από το βιβλίο το δωμάτιο με τους Μανδαρίνους.

2. Δήμος Δροσιάς – Θεατρική Ομάδα Δροσιάς «Διθύραμβος»: «Γέρμα» του Φ.Γ. Λόρκα

3. Δήμος Κερατέας – Θεατρικό Εργαστήρι του Δήμου «Θέσπις»: «Τα σκουπίδια» του Γιάννη Ξανθούλη.

4. Κοινότητα Σαρωνίδας – Θεατρική ομάδα Σαρωνίδας: «Τελεία gr. Τα όνειρα» του Παν. Μεντή.

5. Δήμος Σπάτων – Θεατρικό Εργαστήρι του Δήμου «Σκηνοβάτες»: «Ο πτηνέμπορας» και «Το ομπρελάδικο» του Κάιλ Βαλεντίν.

6. Δήμος Καλυβίων – Θεατρική Πορεία «Ανοιχτά Πανιά»: «Τρωάδες» του Ευρυπίδη.

7. Δήμος Αρτέμιδας – Θεατρική ομάδα ΠΠΚΔΑ: «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη.

8. Δήμος Παλλήνης – Θεατρική ομάδα «Φίλοιστρον» του ΦΕΣ Η ΚΑΝΤΖΑ: «Το νησί της Αφροδίτης» του Αλέξη Πάρνη.

Βραβεύσεις 2ης ημέρας :

Νερό, ένας αέναος και εύθραυστος κύκλος.

22 Μαρτίου 2010. Παγκόσμια ημέρα για το νερό.

H ΕΥΔΑΠ διοργάνωσε ημερίδα προβληματισμού για την αειφορία των υδατικών πόρων και την κοινωνική και οικονομική διάσταση του νερού.

"ΝΕΡΟ ! ΕΝΑΣ ΑΕΝΑΟΣ ΚΥΚΛΟΣ"

Θεματικές ενότητες :

• Προοπτική διαχείρισης υδατικών πόρων και πόσιμου νερού στην Ελλάδα: Ανδρέας Ανδρεαδάκης, ειδικός γραμματέας Υδάτων του ΥΠΕΚΑ.

• Κλείνοντας τον κύκλο του πόσιμου νερού: Διονύσιος Ασημακόπουλος, καθηγητής Σχολής Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ.

• Εξελισσόμενες διεθνείς δραστηριότητες στον χώρο του νερού: Μιχαήλ Σκούλλος, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος Global Water Partnership Mediterranean.

• Αξιοποίηση των υγρών και στερεών παραγώγων που προκύπτουν από την επεξεργασία των λυμάτων: Δάνος Μαμάης, επίκουρος καθηγητής Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ.

• Ενεργειακή αξιοποίηση της ιλύος που παράγεται κατά την επεξεργασία των λυμάτων: Απόστολος Βλυσίδης, καθηγητής Σχολής Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ – Δρ Σοφία Μάη, χημικός μηχανικός.

• Αξιοποίηση της ενέργειας του υδραυλικού δυναμικού: Δημήτριος Παπαντώνης, καθηγητής Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ.

• Νερό: Κοινωνικό ή οικονομικό αγαθό;: Ιωάννης Μυλόπουλος, καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ - Ελπίδα Κολοκυθά, επίκουρη καθηγήτρια.

• Προσεγγίσεις στην τιμολόγηση υπηρεσιών ύδατος και στην ανάκτηση του κόστους: Μιχαήλ Σκούρτος, καθηγητής Οικονομικών του Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου

Η ημερίδα άφησε καλές εντυπώσεις και έδωσε και ειδήσεις για το τι μέλλει γενέσθαι στο ζήτημα της "ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ" για την Αν. Αττική

Ο εισηγητής κ. Ανδρ. Ανδρεαδάκης, Ειδικός Γραμματέας της Κεντρικής Υπηρεσίας Υδάτων του ΥΠΕΚΑ, δεν μάσησε τα λόγια του.

Δυστυχώς, απο πλευράς προόδου, είναι σαν να βρισκόμαστε στο 2003, γιατί τα τελευταία 6 χρόνια δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα.

(Αρνήσεις εφαρμογής, επανεξέταση των σχεδίων από τη μια πλευρά και από την άλλη δεν παρουσιάστηκαν εναλλακτικές λύσεις). Το 2010 μας βρίσκει με καταδίκη στο θέμα αυτό.

Τι προσπαθούμε να κάνουμε σαν ΥΠΕΚΑ ; Μόνοι μας δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα. Προσπαθούμε με την Περιφέρεια Αττικής, την ΕΥΔΑΠ, το Υπουργείο Υποδομών και τους Δήμους, να αποκτήσουμε το 2010 ένα συναινετικό καινούργιο σενάριο το οποίο θα αξιοποιεί την προεργασία που ήδη έχει γίνει. Δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε από μηδενική βάση.

Είναι μια δύσκολη προσπάθεια, αλλά θα πρέπει να σοβαρευτούν όλοι. Δήμοι, τοπικές κοινωνίες, Σύλλογοι κλπ. Το πρόστιμο θα είναι βαρύ, θα είναι σε όλους μας, και μπορεί να οφείλεται και σε...παιγνιδάκια.

Τα χρήματα υπάρχουν και το 2010 θα πρέπει να μπει σε εφαρμογή ένα καινούργιο αναθεωρημένο "master plan" , ώστε το 2014, αν όλα πάνε καλά, να είμαστε έτοιμοι.

Μίλησε για τα 6 έργα που είναι σε εκκρεμότητα και τα χαρακτήρισε "τα 6 φαντάσματα" για τα οποία πιθανότατα θα κληθούμε να πληρώσουμε βαρειά πρόστιμα.

Το Θριάσιο και οι 5 μεγάλοι βιολογικοί καθαρισμοί της Αν. Αττικής (Κορωπί, Μαρκόπουλο, Ραφήνα, Αρτέμιδα, Ν. Μάκρη).

Μίλησε για ελλειπή στοιχεία ελέγχου που φθάνουν στις κεντρικές υπηρεσίες όσον αφορά στην λειτουργία υφιστάμενων βιολογικών. Τόνισε την ανάγκη στενής συνεργασίες με τις ΔΕΥΑ και την δημόσια διάθεση των στοιχείων. Ο καθένας θα αναλαμβάνει την ευθύνη των αποτελεσμάτων που θα δηλώνει.

Ανέφερε ότι αυτή τη στιγμή, το 90 % των οικισμών που θα έπρεπε να έχουν "βιολογικό" επεξεργασίας λυμάτων έχει καλυφθεί. Το υπόλοιπο 10% που αφορά οικισμούς με πληθυσμό 2-15.000 κατοίκους, που η πρόοδος είναι σχετικά αργή, αυτή τη στιγμή καλύπτουν το 30% των οικισμών και υπάρχει ήδη χρηματοδότηση ύψους 800 εκ € για να καλυφθεί πλήρως αυτή η ομάδα οικισμών.
Αυτά τα χρήματα υπάρχουν και θα πρέπει να ενισχυθεί η ωριμότητα των έργων με τις σωστές μελέτες. Γίνεται προσπάθεια προς αυτή τη κατεύθυνση.
Τέλος για τους μεγάλους οικισμούς υπάρχει το ΠΕΠ Αττικής, με ένα ποσό της τάξης 200-400 εκ. € για την κάλυψη αυτών των αναγκών.

Ηχητικό πόσπασμα από την ομιλία κ. Ανδρ. Ανδρεαδάκη, Ειδικού Γραμματέα της Κεντρικής Υπηρεσίας Υδάτων του ΥΠΕΚΑ. (Σημερινή κατάσταση με τα έργα αποχέτευσης)

ΝΕΡΟ : ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ή ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ;

Γιάννης Μυλόπουλος, Καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.ΠΘ. Ελπίδα Κολοκυθά, Επίκουρη Καθηγήτρια της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ. Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Τομέας Υδραυλικής και Τεχνικής Περιβάλλοντος.

Σήμερα θεωρείται πλέον κοινός τόπος, ότι η Ανάπτυξη και το Περιβάλλον αποτελούν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος, καθώς βρίσκονται σε καθεστώς δυναμι­κής αλληλοσυσχέτισης. Σύμφωνα με τη σύγχρονη αντίληψη της αειφορίας, αναγνωρίζεται πλέον επίσημα ότι η οικονομική ανάπτυξη πρέπει να λαμβάνει κατά προ­τεραιότητα υπόψη της τα οικολογικά όρια και τις περιβαλλοντικές δυνατότητες, δη­λαδή η ανάπτυξη να είναι συμβατή με το περιβάλλον και να μπορεί να έχει διάρκεια.

Από την άλλη όμως μεριά και το περιβάλλον επιβάλλεται να αξιοποιεί οικονομικές μεθόδους στην κατεύθυνση της διαχείρισης της ζήτησης, για την επίτευξη του μεγάλου στόχου της προστασίας και διατήρησης των οικοσυστημάτων και της εξοικονόμησης των φυ­σικών πόρων και αγαθών.

Τι συμβαίνει όμως με το νερό και πώς η αρχή της αειφορίας εφαρμόζεται στην περίπτωσή του, τη στιγμή κατά την οποία η πολυσχιδής και πολύμορφη φύση του το κα­θιστούν ταυτόχρονα περιβαλλοντικό, κοινωνικό, αλλά και οικονομικό αγαθό; Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα, είναι ότι η ίδια η φύση του νερού, καθώς και η μορφή της αξιοποίησής του, υπαγορεύουν τον τρόπο της θεώρησής του.

Με την έννοια αυτή, το νερό θεωρείται οικονομικό αγαθό στις δραστηριότητες όπου συμ­μετέχει ενεργά στην παραγωγική διαδικασία ως πρώτη ύλη, όπως στην αγροτική ανά­πτυξη, τη βιομηχανία ή τον τουρισμό. Αντίθετα, θεωρείται κοινωνικό αγαθό όταν συντηρεί την ύδρευση πληθυσμών και το περιβάλλον. Και αυτό γιατί αν και στις περι­πτώσεις αυτές θεωρούνταν εμπορικό αγαθό, τότε η επιδίωξη της αύξησης του κέρδους θα οδηγούσε μονόδρομα σε κατακόρυφη αύξηση της κατανάλωσης, γεγονός που θα ήταν ασυμβίβαστο με τον μεγάλο στόχο της εξοικονόμησης και της προστασίας του.

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας, το νερό δηλαδή να θεωρείται κοινωνικό αγαθό παντού, ανεξάρτητα από τη δραστηριότητα στην οποία εμπλέκεται και τη χρήση που του γίνεται, αποτελεί την κύρια αιτία σπατάλης και υποβάθμισης του πολύ­τιμου φυσικού αγαθού. Έτσι λοιπόν το 85% του καταναλισκόμενου σήμερα νερού στη χώρα μας, που αποτελεί το νερό των αγροτικών χρήσεων, αν και συμμετέχει άμεσα και ενεργά σε μια οικονομική δραστηριότητα ως πρώτη ύλη, εν τούτοις απολαμβάνει τα προνόμια του κοινωνικού χαρακτήρα και δεν τιμολογείται.

Αντίστοιχα και το βιομηχα­νικό νερό, το οποίο αποτελεί πρώτη ύλη στη βιομηχανική παραγωγή, ως αποτέλεσμα του γεγονότος ότι στις περισσότερες περιπτώσεις διανέμεται μέσω των δικτύων ύδρευσης, κι αυτό συστηματικά υποτιμολογείται. Έτσι, η τιμή του υπολογίζεται με αντίστοιχο τρόπο με εκείνη του νερού της ύδρευσης, μη καλύπτοντας παρά μέρος μόνο του άμεσου κόστους για τη μεταφορά και τη διανομή του.

Η αντιμετώπιση λοιπόν του νερού ως κοινωνικού αγαθού, έχει σήμερα γενικευτεί με αποτέλεσμα τη συστηματική υποτιμολόγηση ή ακόμη και τη δωρεάν παροχή του. Το γεγονός αυτό οδήγησε αντίστοιχα και σε υποτίμηση της πραγματικής αξίας του νερού, ή τουλάχιστον δεν βοήθησε καθόλου στη διαδικασία εκτίμησης και αξιολόγησης της πραγ­ματικής του αξίας. Αυτή είναι και η κύρια αιτία για τη σπατάλη, αλλά και την ποιοτική υπο­βάθμιση του πολύτιμου και σε ανεπάρκεια ευρισκόμενου αγαθού.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι οι αγρότες σήμερα είναι απρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν τις σύγχρονες μεθό­δους εξοικονόμησης του αρδευτικού νερού, όπως οι τεχνολογίες της στάγδην ή της τοπι­κής άρδευσης και της μικροάρδευσης, καθώς και η βιομηχανία στην πλειοψηφία της είναι απρόθυμη να εφαρμόζει τις σύγχρονες καθαρές τεχνολογίες ανακύκλωσης, επαναχρησι­μοποίησης ή επεξεργασίας του νερού. Κι αυτό γιατί η ακολουθούμενη οικονομική πολιτική δεν τους παρέχει τα αντίστοιχα κίνητρα.

Αφού ούτως ή άλλως και ανεξάρτητα από το πόσο νερό θα καταναλώσουν εντέλει, το κόστος του νερού είναι ασήμαντο, καθώς παρα­μένει το χαμηλότερο από όλους τους παράγοντες που συμμετέχουν στην παραγωγή. Από την άλλη πλευρά, η πρακτική που ακολουθείται οδηγεί και σε μεγάλη κοινω­νική αδικία, αφού στρέφεται άμεσα εις βάρος κυρίως όσων αναγκάζονται να πληρώνουν για να έχουν πρόσβαση σε νερό καλής ποιότητας και οι οποίοι ας σημειωθεί ότι συνή­θως ευθύνονται για ένα μικρό ποσοστό της κατανάλωσης, που είναι μόλις το 7-8%, που αντιστοιχεί στο νερό των αστικών χρήσεων.

Επίσης, εκτός κάθε λογικής είναι και η αντίθετη τάση που αναπτύχθηκε τα τε­λευταία χρόνια, το νερό της ύδρευσης να ιδιωτικοποιείται, (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ κλπ) και να αντιμετωπίζεται όχι ως δημόσιο, αλλά ως οικονομικό αγαθό χωρίς κοινωνικούς περιο­ρισμούς και κανόνες.

Με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κανένα κίνητρο για την εξοικο­νόμηση του σπάνιου πόρου, αλλά αντίθετα να δημιουργούνται προϋποθέσεις πώλησης όλο και μεγαλύτερων ποσοτήτων του, με στόχο την κερδοφορία. Αξίζει να τονιστεί τέλος ότι η αντιμετώπιση του νερού ως οικονομικού αγαθού σε όλες τις αναπτυξιακές δραστηριότητες, θα πρέπει να αποσκοπεί εκτός από την επί­τευξη του κέρδους και στην εξυπηρέτηση του μεγάλου στόχου της προστασίας και της εξοικονόμησής του και αυτό θα πρέπει να γίνεται σαφές με διάφορους τρόπους στους καταναλωτές.

Θα πρέπει δηλαδή να μεταφέρει στους χρήστες του νερού το μήνυμα, ότι καταναλώνουν ένα σπάνιο και σε ανεπάρκεια ευρισκόμενο φυσικό αγαθό, του οποίου η εξάντληση και η υποβάθμιση, εκτός των άλλων κοινωνικών και περιβαλλοντικών, έχει και σοβαρές οικονομικές συνέπειες και επιπτώσεις.

(Το ηχητικό μέρος της εισήγησης της Κας Κολοκυθά, Επίκουρης Καθηγήτριας της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ. Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Τομέας Υδραυλικής και Τεχνικής Περιβάλλοντος.)

Η Κα. Κολοκυθά, απαντώντας σε ερώτηση από το ακροατήριο, για το ποια είναι η τάση στην σημερινή παγκόσμια αγορά, όσον αφορά στην διαχείριση του νερού, αναφέρθηκε ότι το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και με παράδειγμα την Γαλλία, στο Παρίσι επανήλθε η διαχείρισή του στο δημόσιο πρόσφατα.

ΕΣΥ εγώ και όλοι μας στο έλεος του διαλυμένου συστήματος ΥΓΕΙΑΣ μας.

Αναδημοσιεύεται το επόμενο περιστατικό "καθημερινής τρέλας" που συμβαίνει στα Νοσοκομεία γιατί πραγματικά ο απλός πολίτης αισθάνεται κυριολεκτικά απροστάτευτος. Έχει σημασία σε ποιο Νοσοκομείο συνέβη ; παντού το ίδιο ΕΣΥ δεν έχουμε ; Ένας άνθρωπος που έχει χάσει ένα παιδί πριν 7 μήνες και ξαναζεί παρόμοιο εφιάλτη σε νέα εγγυμοσύνη της γυναίκας του, απορώ πως μπόρεσε και δεν έκανε χειρότερα από αυτά που αναφέρει στην ανοικτή επιστολή του στη συνέχεια. Θα μπορέσει η νέα υπουργός, έστω να μαζέψει, όλα αυτά τα λαμόγια που παίζουν με τον ανθρώπινο πόνο καθημερινά ; ...


Πραγματικά δεν καταλαβαίνω που βρίσκω το κουράγιο και γράφω αυτή μου την καταγγελία.

Θα το κάνω όμως για να δείξω πόσο ελεεινοί είναι μερικοί γιατροί, σε σημείο να μη σέβονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Σήμερα το απόγευμα, γυρνώντας από τη δουλειά μου, αντίκρισα τη σύζυγό μου να φοράει κρύες κομπρέσες, να είναι τυλιγμένη με 3 κουβέρτες και να παραπονιέται για δύσπνοια και για υψηλό πυρετό. Ψάχνοντας για εφημερεύοντα νοσοκομεία, διαπιστώσαμε πως εφημέρευε το Ιπποκράτειο και ο Άγιος Δημήτριος (το πρώτο είχε εφημερία στα μαιευτικά και το δεύτερο στα παθολογικά). Αναφέρω το Ιπποκράτειο, λόγω του ότι η γυναίκα βρίσκεται στον 4ο μήνα της κύησής της και σαν πρώτη σκέψη, επιλέξαμε να επικοινωνήσουμε με αυτό για να δούμε τη σοβαρότητα της κατάστασης. Εν πάση περιπτώσει, καλέσαμε το Ιπποκράτειο, του οποίου οι γιατροί μας παρέπεμψαν στο Άγιος Δημήτριος, λόγω του ότι εκτός από παθολογικά, υπάρχει και υπερηχογράφος, για να ελέγξουμε το μωρό αν τυχόν τρέχει κάτι. Βέβαια ο κύριος λόγος ήταν ότι μάλλον επρόκειτο για κάποια λοίμωξη και αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που θα έπρεπε να ελέγξουμε. Φτάσαμε στις 21:00 στο Άγιος Δημήτριος. Μέτρησα 15 άτομα να περιμένουν στη σειρά. Στις 21:30 ο αριθμός ήταν ο 091, ενώ εμείς είχαμε το 107. Στα επόμενα λεπτά, η κατάσταση έδειχνε ότι θα τελειώναμε πολύ γρήγορα, λόγω του ότι γύρω στις 22:00 είχαμε φτάσει στο 100. Αμ δε... Οι γιατροί χαζολογούσαν, μιλούσαν για καφέδες, για τσιγάρο και άλλα συναφή. Όλοι δείξαμε κατανόηση, γενική εφημερία βλέπεις, αξίζουν κι αυτοί ένα διάλλειμα. Ούτως ή άλλως δεν υπήρχε κανένα σοβαρό περιστατικό, οπότε εξ ου και η κατανόηση. Έλα όμως που ο καφές και τα τσιγάρα δεν τελείωναν, ενώ τα γέλια έδιναν και έπαιρναν μέσα στο ιατρείο! Αγανακτισμένος, χτύπησα την πόρτα και ζήτησα εξηγήσεις. Σχεδόν με πέταξαν έξω, κλείνοντας σχεδόν αστραπιαία την πόρτα. Ξαναμπήκα μέσα, αναφέροντας πως πρόκειται για έγκυο γυναίκα και λόγω του ότι δεν γνωρίζουμε τη σοβαρότητα της κατάστασης, καλό θα ήταν κάποιος να τη δει. Με τα πολλά, τη δέχτηκαν, ενώ μετά από λίγο την έστειλαν για εξέταση αίματος και ούρα. Μέχρι στιγμής, μπορώ να πω ότι είχαμε την κατάσταση υπό έλεγχο. Τώρα αρχίζει το καλό.... Δώσαμε τα δείγματα και περιμέναμε 1 ώρα για τα αποτελέσματα. Αυτό δεν μας πείραξε καθόλου, αφού και στο παρελθόν, τόσο περίπου ξέραμε ότι κάνουν να βγουν τα αποτελέσματα. Στις 23:15 περίπου, πήραμε αποτελέσματα από το μικροβιολογικό και γυρίσαμε στο παθολογικό για να δούμε τι παίζει. Ξέχασα να αναφέρω πως αφού την έστειλαν στο μικροβιολογικό, της ειπαν πως μόλις πάρει τα αποτελέσματα να γυρίσει και να μπει άμεσα χωρίς να περιμένει σειρά. Έτσι κι έγινε λοιπόν. Προσπάθησε η γυναίκα στο μαύρο της το χάλι να μπει μέσα, αλλά μάταια, λόγω του ότι είχαν επείγον περιστατικό. Δείξαμε εκ νέου κατανόηση, άλλωστε επρόκειτο για μια ζωή σε σοβαρή κατάσταση. Έλα όμως πάλι που αφού βγήκε το επείγον, ξαναπροσπαθήσαμε να μπούμε, με τα ίδια πάλι αποτελέσματα. Μας έβγαζαν συνεχώς έξω λέγοντάς μας να περιμένουμε.... Αφού το ρολόι είχε δείξει πλέον 23:45, αγανακτήσαμε και επιχείρησα να μπω μέσα ζητώντας εξηγήσεις. Βγήκε ένας γιατρός και σχεδόν σπρώχνοντάς με μου είπε επί λέξη: Θα περιμένετε κύριε. Του λέω τι να περιμένω; Δεν κάνω και τίποτε άλλο εδώ και 1 ώρα! Τα ψιλοπήρε ο "κύριος" και μου λέει τότε "Θα περιμένετε όσο θέλω εγώ!!!" Τι το ήθελε..... Μας άκουσε όλος ο διάδρομος. Έχοντας μια μικρή ακόμα δόση ψυχραιμίας του ζητάω να ξαναπεί το ίδιο στην κάμερα του κινητού μου. Κώλωσε ο "κύριος" και μου είπε να περιμένω 1 λεπτό και πως θα περάσουμε μέσα. Μάταια..... Τα λεπτά περνούσαν και εμείς στην αναμονή. Ποιος είδε τον Κύριο και δεν τον φοβήθηκε. Μη μπορώντας άλλο να αντέξω την αδιαφορία, σχεδόν του επιτέθηκα, αναφέροντάς του περιστατικό τον περασμένο Αύγουστο, όπου λόγω λάθους των γιατρών έχασα ότι πολυτιμότερο είχα. Αφού αδιαφόρησαν και πάλι, πήρα τη σύζυγό μου και φύγαμε. Πλέον, νιώθει κάπως καλύτερα, απλά θα την παρακολουθώ όλη νύχτα, μην έχουμε πάλι κανένα απρόοπτο. Αυτός είναι φίλοι και φίλες ο Άγιος Δημήτριος (το παθολογικό του τουλάχιστον). Να τον χαίρονται..... Συγγνώμη για το μακροσκελές κείμενό μου, απλά ήθελα λίγο να τα βγάλω από μέσα μου, γιατί πραγματικά πνίγομαι...