Έργα παντού. Τέσσερα χρόνια δεν κουνήθηκε φύλλο και ξαφνικά η περιοχή, κάπου στην Αθήνα, θύμισε βομβαρδισμένη πόλη. Δεν έχω ξαναδεί συνεργείο ελαστικών σε υπαίθρια επίδειξη υψηλής τεχνικής... Αφού ο μηχανικός του συνεργείου είδε την είσοδο του μαγαζιού του αποκλεισμένη, από τα συνεχιζόμενα έργα, αναγκάστηκε να επεκτείνει στο πεζοδρόμιο αλλά και στον μισό δρόμο το συνεργείο του !
Το μεροκάματο του δρόμου βγαίνει δύσκολα πιά και αν περιμένει κανείς να τελειώσουν τα έργα, καλύτερα να προσευχηθεί... Για πόσα χρόνια ακόμα οι βλαχοδήμαρχοι θα ξεγελάνε τους πολίτες και θα τους κλείνουν τα μάτια με τόσο εξευτελιστικό τρόπο ;
Η εποχή του Μαυρογιαλούρου φαίνεται ότι δεν έχει ξεπεραστεί και κάποιοι την αναπαράγουν χωρίς ντροπή.
Η Θεατρική Ομάδα «Παντός Καιρού» παρουσίασε στις 17 και 18 Οκτωβρίου στον θεατρικό χώρο "Πολιτιστικές Απόπειρες" που βρίσκεται στη Νέα Μάκρη το έργο του Ιονέσκο «ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ», σε σκηνοθεσία Δέσποινας Μαραγκουδάκη.
Ένα μικρό διαμάντι που χρειάστηκε να ψάξουμε μέσω των φίλων μας για το ανακαλύψουμε στην θαυματουργή υπόγα της Νέας Μάκρης. Θαυμάσιες ερμηνείες από όλους τους συντελεστές και ιδιαίτερα συγχαρητήρια στην εμπνευσμένη σκηνοθεσία της παράστασης.
O ΙOΝΕΣΚO μας λέει-
« Μπορεί κανείς να τολμήσει τα πάντα στο θέατρο, κι ωστόσο είναι ο χώρος που τολμάει κανείς τα λιγότερα. Οι άνθρωποι θα πουν πως τα έργα μου μοιάζουν με νούμερα του μούζικ χωλ. ή του τσίρκου. Τόσο το καλύτερο, ας συμπεριλάβουμε το τσίρκο στο θέατρο. Ας κατηγορηθεί ο συγγραφέας ως αυθαίρετος. Ναι το θέατρο είναι ο τόπος όπου μπορεί κανείς να είναι αυθαίρετος.
Κατά βάση αυτό δεν είναι αυθαίρετο. Η φαντασία δεν είναι αυθαίρετη, είναι αποκαλυπτική... Αποφάσισα να μην αναγνωρίσω άλλο νόμο πέρα από κείνον της φαντασίας μου. κι αφού η φαντασία υπακούει σε δικούς της νόμους, αυτό είναι μια ακόμα απόδειξη πως σε τελευταία ανάλυση η φύση της δεν είναι καθόλου αυθαίρετη. » « Δεν γράφω έργα για να διηγηθώ μια ιστορία. Ένα θεατρικό έργο είναι μια κατασκευή που συνιστάται από μια σειρά καταστάσεων της συνείδησης, ή απλώς καταστάσεις που εντείνονται, γίνονται όλο και περισσότερο πυκνές, ύστερα περιπλέκονται, είτε για να ξεδιαλυθούν πάλι είτε για να τελειώσουν σε ένα αφόρητο αδιέξοδο ».
« Στο θέατρο ο λόγος δεν είναι αυτοσκοπός αλλά ένα ακόμα στοιχειό μέσα σε πολλά ». « Ποτέ μου δεν μπόρεσα να καταλάβω τη διαφορά ανάμεσα στο κωμικό και το τραγικό. Καθώς το κωμικό είναι η διαίσθηση του παραλόγου, μοιάζει να συντελεί περισσότερο στην απόγνωση από ότι το τραγικό. Το χιούμορ μας κάνει να συνειδητοποιούμε με μια ελεύθερη διαύγεια το τραγικό ή το ασύνδετο της ύπαρξης του ανθρώπου ».
Το παιχνίδι της σφαγής, δηλαδή το παιχνίδι της απώλειας. Μια επιδημία, μάλλον κάτι πιο ισχυρό, αφού κανένας δεν μπορεί να γλιτώσει από αυτό, έρχεται να δώσει λύσεις βάζοντας τέλος σε κοινωνικοπολιτικά και ψυχοσυναισθηματικά αδιέξοδα.
ΜάρτινΈσσλιν (το θέατρο του παραλόγου).
Με οδηγό τα λόγια του Ιονέσκο είδαμε το τσίρκο γύρω μας. Βασικοί πρωταγωνιστές ένα σύστημα κλόουν, πολιτικό, κοινωνικό, προσωπικό, με άλλα ταχυδακτυλουργικά κόλπα κάθε φορά, που ακόμα και σήμερα, 100 χρόνια μετά από την γέννηση του συγγραφέα τίποτα δεν έχει αλλάξει. Και όλοι εμείς φορώντας τη δική μας μάσκα συνεχίζουμε σαν μαριονέτες, που άλλοτε ζωντανεύουν και άλλοτε όχι. το δικό μας παιχνίδι.
Σε μια πόλη που συνεχώς κατασκευάζει δρόμους και εμπορικά κέντρα συνεχίζουμε σαν μαριονέτες το δικό μας παιχνίδι. Αφηνόμαστε, προετοιμάζοντας κάθε φορά τη δική μας απώλεια. Το πιστέψατε; θέατρο είναι, δεν μεταδίδεται...Και αν λίγο φοβηθείς ή διασκεδάσεις σημαίνει πως κάτι έχεις νιώσει από αυτό που συμβολικά, ονομάζουμε θάνατο, που και μείς οι ίδιοι φοβόμαστε να το πούμε. Σςςςςς..
Ευχαριστώ το μικρό σπιτάκι μέσα στις μαργαρίτες που άνοιξε τον κήπο του με εμπιστοσύνη για να σπείρουμε όλοι μαζί σπόρους χωρίς να ξέρουμε τι θα ανθίσει από αυτούς. Με στόχο να παίξουμε, να φανταστούμε να μάθουμε να είμαστε όλοι μαζί.
Σημαντική εξέλιξη για την ιστορικότητα και τη διατήρηση της παράδοσης της περιοχής της Παλλήνης και ιδιαίτερα της Κάντζας σηματοδότησε η αποφασιστική πρωτοβουλία που πήρε ο Δήμαρχος Παλλήνης Σπύρος Κωνσταντάς στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, την Τετάρτη 6 Οκτωβρίου, να φέρει ως θέμα «Το χαρακτηρισμό του πρώην Εργοστασίου Καμπά ως διατηρητέου μνημείου.»
Η εισήγηση του θέματος έγινε με αφορμή την κοινοποίηση σχετικού εγγράφου από τη Δ/νση Νεώτερης και Σύγχρονης Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού στο Δήμο Παλλήνης. Το όλο ζήτημα είχε ξεκινήσει από αίτηση που είχε καταθέσει στην αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού ο σύλλογος ΦΕΣ «Η ΚΑΝΤΖΑ» και οι ιδιώτες Κώστας Πετράκης και Γιώργος Αποστολόπουλος αξιώνοντας να χαρακτηριστεί ως διατηρητέο μνημείο το εργοστάσιο Καμπά.
Το εργοστάσιο Καμπά έχει χαρακτηριστεί από το ΥΠΕΧΩΔΕ ως διατηρητέο κτήριο μαζί με περιβάλλοντα χώρο, έκτασης των 23,5 στρεμμάτων. Οι χρήσεις όμως του διατηρητέου Εργοστασίου ως κτηρίου περιλαμβάνει και χρήσεις που κάθε άλλο παρά τη μοναδικότητα του ιστορικού χώρου αναδεικνύουν. Χρήσεις καταλυμάτων (ξενώνες) και χώρων αναψυχής (καφετέριες εστιατόρια, κινηματογράφους κλπ.) που επεκτείνονται και στον περιβάλλοντα χώρο του.
Επιδίωξη της Δημοτικής Αρχής ήταν να αναδείξει το θέμα και να στηρίξει την πρόταση για χαρακτηρισμό του πρώην εργοστασίου Καμπά, ως διατηρητέου μνημείου, με αμιγείς χρήσεις πολιτισμού, με αύξηση του περιβάλλοντος χώρου προστασίας τουλάχιστον κατά το διπλάσιο, στο οποίο και να επεκτείνονται οι πολιτιστικές δράσεις και να αναδεικνύεται έτσι, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο ο ρόλος που διαδραμάτισε στην οικονομική και κοινωνική εξέλιξη της περιοχής.
Πάγιος στόχος της Δημοτικής Αρχής είναι η προοπτική ενοποίησης των διατηρητέων μνημείων της περιοχής, Σταθμαρχείο, Βίλλα Καμπά, Εργοστάσιο Καμπά μαζί με τις Αποθήκες Καμπά. Τα στοιχεία αυτά αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια ενός ενιαίου συνόλου που καταμαρτυρούν τη νεώτερη ιστορία της αγροτοβιομηχανίας στην Ελλάδα , μέσα στην καρδιά των Μεσογείων.
Η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Παλλήνης ανάδειξε και ένα άλλο ζήτημα κοινωνικής διάστασης, ότι η υγιής συνεργασία μεταξύ φορέων και Δήμου οδηγεί σε θετικά αποτελέσματα που αναβαθμίζουν την ποιότητα ζωής.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Μόλις πριν ένα χρόνο η τοπική κοινωνία με Συλλόγους, Φορείς, Κομματικές οργανώσεις, ήταν απέναντι της Δημοτικής Αρχής Παλλήνης σχετικά με το διαφαινόμενο κουκούλωμα του φακέλλου Καμπά με την βιαστική και περίεργη προσπάθεια λήψης απόφασης και προώθησής της, (προσπερνώντας την αρνητική γνωμοδότηση της Νομαρχίας Αν. Αττικής), μέσω του Ο.Α. στο ΥΠΕΧΩΔΕ για έναρξη της τσιμεντοποίησης.
Όλα αυτά, λίγες μόλις εβδομάδες πριν τις εκλογές!
Ο επίλογος της ανοικτής επιστολής που υμνεί την καλή συνεργασία των φορέων και του Δήμου, και αποδίδει σωστά την κοινωνική διάσταση του θέματος, θα πρέπει να ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις και πάντοτε.
Δεν έχω ξαναδεί συνεργείο ελαστικών σε υπαίθρια επίδειξη υψηλής τεχνικής... Αφού ο μηχανικός του συνεργείου είδε την είσοδο του μαγαζιού του αποκλεισμένη, από τα συνεχιζόμενα έργα, αναγκάστηκε να επεκτείνει στο πεζοδρόμιο αλλά και στον μισό δρόμο το συνεργείο του !
Για πόσα χρόνια ακόμα οι βλαχοδήμαρχοι θα ξεγελάνε τους πολίτες και θα τους κλείνουν τα μάτια με τόσο εξευτελιστικό τρόπο ;
Δεν έχω ξαναδεί συνεργείο ελαστικών σε υπαίθρια επίδειξη υψηλής τεχνικής... Αφού ο μηχανικός του συνεργείου είδε την είσοδο του μαγαζιού του αποκλεισμένη, από τα συνεχιζόμενα έργα, αναγκάστηκε να επεκτείνει στο πεζοδρόμιο αλλά και στον μισό δρόμο το συνεργείο του !
Για πόσα χρόνια ακόμα οι βλαχοδήμαρχοι θα ξεγελάνε τους πολίτες και θα τους κλείνουν τα μάτια με τόσο εξευτελιστικό τρόπο ;
