18 Νοεμβρίου 2007

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΚΤΗΜΑ ΚΑΜΠΑ. Είναι μια πραγματικότητα ή είναι μια υπόνοια οδυνηρής πραγματικότητας ;

Έτσι ξύπνησαν την ηλιόλουστη Κυριακή στις 18 Νοέμβρη του 2007
οι 500 «προνομιούχες» οικογένειες των εργατικών κατοικιών στην Παλλήνη.
Στο χώρο της καύσης «ΟΛΑ ΥΠΟ ΕΛΕΓΧΟ»
Εικόνα από την Λ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΟΥ ακριβώς μπροστά από
4ο Δημοτικό.

Αυτές οι φωτογραφίες εστάλησαν εκ μέρους του Δ.Σ. του Συλλόγου των παρακειμένων εργατικών κατοικιών(ergatikeskatoikies1@yahoo.gr). Οι άνθρωποι αυτοί εκτέθηκαν για πολλές ώρες σε τοξικά αέρια, μέχρι να σβήσει από μόνη της η φωτιά.

Εμείς, θα προσπαθήσουμε να ενημερώσουμε τους συμπολίτες μας για τον κίνδυνο που κρύβεται στην καύση των σκουπιδιών και που έχει όνομα - ΔΙΟΞΙΝΕΣ-

Η καύση των σκουπιδιών ελευθερώνει διοξίνες στην ατμόσφαιρα. Αυτό το γνωρίζουν άπαντες. Το γεγονός ότι οι διοξίνες δε φαίνονται δεν πρέπει να μας κάνει να ξεχνάμε ότι δίπλα μας έχουμε μια τοξική βόμβα που πρέπει να εξουδετερώσουμε σβήνοντας σε πρώτη φάση τη φωτιά. Η καύση έχει ενοχοποιηθεί από την Greenpeace και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία μάλιστα πιέζει για την κατάργησή της. Ο τοξικός καπνός που βγαίνει και οι στάχτες, που τις παίρνει ο αέρας και η βροχή και τις πάει παντού, μολύνουν, αργά αλλά σταθερά και μόνιμα, το χορτάρι, τα ζώα, τα λαχανικά, το γάλα που πίνουν τα παιδιά, την αναπνοή μας και το νερό μας. Σύμφωνα με την Greenpeace, η κατανάλωση φυτικών και γαλακτοκομικών προϊόντων από περιοχές δίπλα σε σημεία, όπου γίνεται καύση απορριμμάτων, συνεπάγεται την επιβάρυνση του πληθυσμού μέχρι και 450 φορές με περισσότερες διοξίνες απ’ ό,τι μπορεί κανείς να εισπνεύσει από τον αέρα.

Ποιοί είναι οι κίνδυνοι από τις διοξίνες.

Οι διοξίνες είναι μια κατηγορία 75 ουσιών που περιέχουν χλώριο. Συνήθως στην ίδια κατηγορία κατατάσσονται και εκατοντάδες άλλες συγγενείς ουσίες όπως τα φουράνια και τα PCBs (κλοφέν). Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης της τοξικότητας όλων αυτών των ουσιών, συνήθως εκφράζονται ως ισοδύναμο της πιο τοξικής διοξίνης, η οποία είναι γνωστή και ως "διοξίνη του Σεβέζο". Η διοξίνη δεν είναι κάποιο χρήσιμο προϊόν της χημικής βιομηχανίας, αλλά άχρηστο και επικίνδυνο παραπροϊόν των διεργασιών όπου εμπλέκεται το χλώριο. Από τη βιομηχανική παραγωγή του χλωρίου και των χλωριωμένων πλαστικών PVC, ως την καύση των σκουπιδιών ή των αποβλήτων που περιέχουν χλωριωμένες ενώσεις, παράγονται σημαντικές ποσότητες διοξινών που απειλούν το περιβάλλον και την υγεία.
Βιοχημικές έρευνες έχουν δείξει πως οι διοξίνες δρουν ως ισχυρές "περιβαλλοντικές ορμόνες". Όπως και οι φυσικές ορμόνες, οι διοξίνες μπορούν να διαπεράσουν τη μεμβράνη των κυττάρων και να αλλάξουν τη δράση των γονιδίων που ρυθμίζουν τη διαδικασία της ανάπτυξης. Ακόμη και απειροελάχιστες συγκεντρώσεις διοξινών μπορούν να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό και νευρικό σύστημα των οργανισμών. Σε πειραματόζωα, η έκθεση σε διοξίνες έχει προκαλέσει ένα ευρύ φάσμα τοξικολογικών επιπτώσεων. Μερικές απ' αυτές εμφανίστηκαν σε εξαιρετικά μικρές δόσεις διοξινών, της τάξης των λίγων τρισεκατομμυριοστών του γραμμαρίου. Στις επιπτώσεις αυτές συγκαταλέγονται η ενδομητρίωση και η ενίσχυση θηλυκών χαρακτηριστικών σε αρσενικά πειραματόζωα. Κάποιες διοξίνες μπορούν ακόμη να προκαλέσουν καρκίνο, όπως καταδεικνύεται από πολλές πρόσφατες μελέτες.
Δεν υπάρχει κάποιο ασφαλές όριο κάτω από το οποίο να μη κινδυνεύει κανείς από την έκθεση σε διοξίνες. Επειδή όμως εκτιθέμεθα ούτως ή άλλως σε πολλές πηγές διοξινών, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας όρισε ως "ανεκτή" δόση την πρόσληψη 1-4 τρισεκατομμυριοστών του γραμμαρίου (pg) ανά κιλό βάρους ανά μέρα, ως τη δόση εκείνη που με τα σημερινά δεδομένα μπορεί να χαρακτηρισθεί ως "κοινωνικά αποδεκτή". Αυτό σημαίνει ότι ένα άτομο βάρους 60 κιλών δεν θα πρέπει να δέχεται πάνω από 60-240 pg ημερησίως. Σε κάποιες χώρες, π.χ. ΗΠΑ, ισχύουν ακόμη αυστηρότερα όρια. Σε πρόσφατη έκθεση μάλιστα της αμερικανικής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος (ΕΡΑ), αναφέρεται πως η επικινδυνότητα των διοξινών είναι τουλάχιστον δεκαπλάσια αυτής που μέχρι σήμερα πιστεύαμε. Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό επιστημονικό περιοδικό Lancet τον Μάϊο του 2000 και αφορά στις επιπτώσεις των διοξινών στην ευρύτερη περιοχή του Σεβέζο της Ιταλίας (όπου είχε υπάρξει σημαντική έκλυση διοξίνης το 1976) έδειξε πως η έκθεση του πληθυσμού στις διοξίνες έχει επηρεάσει σημαντικά τον καθορισμό του φύλου των νεογέννητων παιδιών. Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε μία σημαντική αύξηση των γεννήσεων κοριτσιών στις περιπτώσεις εκείνες που ο πατέρας είχε εκτεθεί σε υψηλά επίπεδα διοξίνης.

Επειδή όλα αυτά συμβαίνουν στον περίφημο πρώην αμπελώνα του κτήματος ΚΑΜΠΑ, θα σας δείξουμε και άλλο οπτικό υλικό το οποίο παρουσιάζει ανάγλυφα την σημερινή τραγική εικόνα ηθελημένης, απ' ότι φαίνεται, εγκατάλειψης.

Πείτε μας έναν απλό και αποτελεσματικό τρόπο να μετατρέψετε έναν αμπελώνα σε άγονη γη, και κατ΄επέκταση σε ΟΙΚΟΠΕΔΑ.Κάποιοι, σε άλλες περιοχές, στην θέση του καμμένου πευκοδάσους φυτεύουν ελιές, κάποιοι άλλοι όμως σκέφτονται διαφορετικά. Οι φωτογραφίες που ακολουθουν καθώς και τα σχόλια που τις συνοδεύουν, μας κοινοποιήθηκαν από τα μέλη της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Είναι μια πραγματικότητα ή είναι μια υπόνοια οδυνηρής πραγματικότητας ;


Όπως και να έχει όμως, είναι χρέος όλων μας, να αλλάξουν οι εικόνες αυτές, το συντομώτερο δυνατό.

Πανοραμική Άποψη ΚΑΝΤΖΑΣ। Η ομορφιά περισσεύει !!!!


Πανοραμική Άποψη του Σχολικού Συγκροτήματος Κολλέγιο Αθηνών.

Διατηρητέο Εργοστάσιο Καμπά «κοιτίδα πολιτισμού»

Φωτογραφία από το μέλλον, στο βάθος διακρίνεται ο οικισμός της Κάντζας. Η κληρονομιά προς τους αυριανούς κατοίκους της (τα παιδιά μας) Πρώην Αμπελώνας Κτήμα Καμπά, σήμερα με την ανοχή της ιδιοκτήτριας εταιρίας και του Δήμου Παλλήνης «φυτεύονται» σκουπίδια. Είναι η εποχή των «εναλλακτικών καλλιεργειών»

Οι τουρίστες περνώντας δίπλα από τον σκουπιδότοπο «Κτήμα Καμπά» για να πετάξουν για την πατρίδα τους παίρνουν μαζί τους μια τελευταία γεύση του «Μύθου» η Ελλάδα. Άλλωστε έτσι τους αποχαιρετούσαμε όταν τελείωσαν οι «Olympic Games» Τους λέγαμε «να ξανάρθετε γιατί η Ελλάδα είναι ένας Μύθος και ένας μύθος δεν ξεχνιέται ποτέ»

4ο Δημοτικό Σχολείο Παλλήνης . Για την «πολιτιστική κληρονομιά» που αφήνουμε στα παιδιά μας θα πρέπει να ντρεπόμαστε όλοι μας.

15 Νοεμβρίου 2007

Τα ερτζιανά κύματα στην επταετία και η ειδική περίπτωση του ραδιοσταθμού "ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ".Το Χρονικό της εξέγερσης.

...Κατά τη διάρκεια της χούντας, τα βράδια συνήθως, κλείναμε καλά το δωμάτιο και ακούγαμε Παρίσι, Μόσχα, Ντόυτσε Βέλε να λένε για τα εσωτερικά μας και πάντα ξεκινούσαν με τραγούδια του Θεοδωράκη. "Σώπα όπου να'ναι θα σημάνουν κι οι καμπάνες’’, το "γελαστό παιδί" κι άλλα αγωνιστικά που τα μαθαίναμε στο πι και φι...

Με την επικράτηση της Απριλιανής Δικτατορίας του 1967 επαναλήφθηκε το τεράστιο ενδιαφέρον του κόσμου για ενημέρωση μέσω ελληνόφωνων εκπομπών από διεθνή δίκτυα. Το φαινόμενο αυτό είχε να συμβεί από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου। Μένουν πάντα χαρακτηριστικές οι φωνές του Χρήστου Πήττα από το BBC Λονδίνου, του Άρη Φακίνου με τον Πέντρο Βασιλειάδη από το "Εδώ Παρίσι", του Αλέκου Σχοινά με το Βάσο Μαθιόπουλο από την Deutsche Welle Κολωνίας, του Παύλου Μπακογιάννη από την Βαβαρική Ραδιοφωνία Μονάχου.
Οι δημοσιογραφικές εκπομπές και ανταποκρίσεις της Γιολάντας Τερέντσιο από το Λονδίνο όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο BBC σε όλη τη διάρκεια της δικτατορίας, βοήθησαν επίσης αποφασιστικά στην ενημέρωση του ελληνικού λαού, της διεθνούς κοινής γνώμης, αλλά και στην τόνωση του δημοκρατικού φρονήματος των Ελλήνων.


Ο Γιώργος Σεφέρης στο BBC

1. Ο Γιώργος Σεφέρης μιλάει στην Ελληνική Εκπομπή του BBC
2. Ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου στο BBC Καΐρου, 1944
3. Ο Υπουργός Αμύνης, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, στο BBC Καΐρου, 1944
4. Ο Άρης Φακίνος, συντάκτης-σχολιαστής του "Εδώ Παρίσι", 1968
5. Ο Παύλος Μπακογιάννης. συντάκτης-σχολιαστής στη Ραδιοφωνία Μονάχου,


ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΟΣ
"ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ"

Το ‘ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ’ είναι ένα Ραδιοφωνικό Μετέωρο στην ιστορία της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και ίσως παγκόσμια πρωτοτυπία που μια εξέγερση σπουδάζουσας και εργαζόμενης νεολαίας ενάντια στη δικτατορία της 21 Απριλίου είχε το δικό της Ραδιοσταθμό. Ο Γιώργος Κυρλάκης, μετέπειτα τεχνικός της ΕΡΤ, μιλάει πάντα για το "δικό του Πολυτεχνείο". Είναι ο ηλεκτρονικός ραδιοπειρατής EASY RIDER, που έφτιαξε σε χρόνο ρεκόρ λίγων ωρών, το πομπό του ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ μέσα στα εργαστήρια της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων.

Ώσπου να ακουστεί καλά το "ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ" με (4) λυχνίες 807 στην έξοδο και με πρόβλεψη για μια ενδεχόμενη ισχύος 813 χρειάστηκε να γίνουν ηρωϊκές τεχνικές προσπάθειες. ΄Αριστος ραδιοτεχνίτης ο Γιώργος Κυρλάκης πραγματοποίησε την ιδέα να αποκτήσουν οι ‘’ελεύθεροι πολιορκημένοι’’ του Πολυτεχνείου τη δική τους ραδιοφωνική κραυγή και να ξεσηκώσουν με τα ερτζιανά κύματα ολόκληρο τον Αθηναϊκό λαό και όχι μόνο, να τρέξει για να βοηθήσει. Σε λίγη ώρα το "ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ" το άκουγε όλη η Αθήνα, γιατί τον έπιαναν και τον αναμετάδιναν και άλλοι Ραδιοπειρατές σ’ όλη την Αττική, κι ακόμα τον μετάδιναν και ξένοι Ραδιοσταθμοί, το BBC Λονδίνου, το Παρίσι, η Ντόϋτσε Βέλε Γερμανίας, σ’ όλο το κόσμο.

Πρώτος εκφωνητής που έδωσε και το όνομα του Σταθμού ήταν ο μεταλλειολόγος Μίλτος Χαραλαμπίδης, ύστερα

ο Δημήτρης Παπαχρήστου που εδώ κρύβει το πρόσωπό του στην φωτογράφηση

και τελευταία η Μαρία Δαμανάκη.

Ο Γιώργος Κυρλάκης ‘’ο Ραδιοπειρατής των εξεγερμένων’’ κατασκευαστής του πομπού, στην φωτογραφία σε έλεγχο συχνότητας, ήταν άγρυπνος πάνω απ’ το πομπό για να Ακούγεται η Φωνή της Ελευθερίας ... ‘’ ΄Ελληνες φαντάροι είμαστε αδέλφια, δεν θα μας χτυπήσετε, δε θα αφήσετε να χυθεί αδελφικό αίμα...’’ Τελικά με την είσοδο του τανκ, πριν τη σιγή του Σταθμού, ο Δημήτρης Παπαχρήστου σαν τέλος του προγράμματος θα απαγγείλει με σπάνιο σθένος και τραγικό ύφος τον Εθνικό Ύμνο.

Το χρονικό.


«Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» - «Κάτω η Χούντα»

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973

Την ακαδημαϊκή χρονιά 1972-1973 φοιτητές, που διαμαρτύρονται για την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους και τη ματαίωση των ελεύθερων εκλογών στους φοιτητικούς συλλόγους, συλλαμβάνονται και βασανίζονται στα κρατητήρια της Ασφάλειας και της Ε.Σ.Α.

Στις 4 Νοέμβρη 1973 είναι το μνημόσυνο του Γ। Παπανδρέου. Ο λαός της Αθήνας με αφορμή το μνημόσυνο του μεγάλου πολιτικού κατεβαίνει στους δρόμους, για να διαδηλώσει την επιθυμία και απαίτηση πια για ελευθερία. Το πλήθος συγκρούεται με την Αστυνομία, συλλαμβάνονται δεκαεπτά διαδηλωτές και παραπέμπονται σε δίκες.

8 Νοέμβρη : Τρεις χιλιάδες φοιτητές διαδηλώνουν για συμπαράσταση έξω από τα δικαστήρια και μέσα στις Σχολές. Συνθήματα «Κάτω η Χούντα», «Δεν περνάει ο φασισμός», «Λευτεριά, ψωμί, δουλειά»..

Τετάρτη, 14 Νοέμβρη: Εκατοντάδες φοιτητές κάνουν συνέλευση με στόχο την πάλη ενάντια στην υποταγή του φοιτητικού κινήματος στο χουντικό μηχανισμό.

Έρχονται από τη Νομική Σχολή και από την Ανωτάτη Εμπορική φοιτητές και οι ενωμένοι διαδηλωτές ξεπερνούν τις πέντε χιλιάδες. Το κτίριο καταλαμβάνεται.

Συγκεντρώνονται και άλλοι, εργάτες, υπάλληλοι, μαθητές, διανοούμενοι. Η Αστυνομία προσπαθεί να διαλύσει τους συγκεντρωμένους, αλλά αυτοί πληθαίνουν.

Η Αστυνομία ορίζει προθεσμία στους φοιτητές να αποχωρήσουν, διαφορετικά θα επιτεθεί.

Συνεδριάζουν οι φοιτητές, αποφασίζουν να μείνουν μέσα κλείνοντας και φρουρώντας τις σιδερένιες καγκελόπορτες. Γράφουν προκηρύξεις που πετούν στην οδό Πατησίων, αναρτούν πανό με συνθήματα, στήνονται μεγάφωνα στην πύλη.

Ο λαός συμπαραστέκεται.

Πέμπτη, 15 Νοέμβρη: Η Σύγκλητος εκφράζει προς τον υπουργό Παιδείας φόβους για επέμβαση της Αστυνομίας και παραβίαση του ασύλου του Ιδρύματος. Ο υπουργός Παιδείας αδιαφορεί...

Οι φοιτητές λειτουργούν ραδιοφωνικό σταθμό, των "ελεύθερων πολιορκημένων φοιτητών".

Παρασκευή, 16 Νοέμβρη.: Ο λαός παραμένει συνέχεια έξω από το Πολυτεχνείο. Στήνονται οδοφράγματα με τρόλεϊ και λεωφορεία. Ανάβουν φωτιές για εξουδετέρωση των δακρυγόνων.

Τραγουδούν το τραγούδι "Πότε θα κάνει ξαστεριά". Το απόγευμα χιλιάδες διαδηλωτές συρρέουν στο Πολυτεχνείο, ενώ στους γύρω δρόμους συγκρούονται με την αστυνομία με σοβαρούς τραυματισμούς.

7.00΄μ.μ. Στη Συντονιστική Επιτροπή ανακοινώνεται ο πρώτος νεκρός।


Διακήρυξη της Συντονιστικής Επιτροπής των φοιτητών

Παρασκευή, 16 Νοέμβρη 1973

«Οι φοιτητές απ' όλες τις σχολές στη διάρκεια του φοιτητικού κινήματος συνειδητοποιήσαμε, πως τα προβλήματά μας, σχετικά με τον εκδημοκρατισμό της Παιδείας και τη λειτουργία του Eκπαιδευτικού συστήματος, δεν λύνονται, χωρίς την αλλαγή της συγκεκριμένης πολιτικής καταστάσεως. Αρχίζοντας έτσι πολιτικό αγώνα οι φοιτητές και οι ΄Ελληνες εργαζόμενοι, που κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο ξεκαθαρίζουν τις θέσεις τους και καλούν τον Ελληνικό λαό να συσπειρωθεί γύρω τους και ν' αγωνισθεί μαζί τους ως την τελική νίκη. Πρωταρχική προϋπόθεση γιά την επίλυση όλων των λαϊκών προβλημάτων θεωρούμε την άμεση παύση του τυραννικού καθεστώτος της Χούντας και την παράλληλη εγκαθίδρυση της λαϊκής κυριαρχίας. Η εγκαθίδρυση της λαϊκής κυριαρχίας συνδέεται αναπόσπαστα με την εθνική ανεξαρτησία από τα ξένα συμφέροντα, που χρόνια στήριζαν την τυραννία στη χώρα μας. Η πλατειά κινητοποίηση του Ελληνικού λαού κι η εκδήλωση συμπαράστασης, απ' όλες τις γωνιές της Ελλάδας, είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους επιχείρησαν να μας δυσφημήσουν. Ελληνικέ λαέ, ο αγώνας γύρω από τη λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία σήμερα συνίσταται στις άμεσες μαζικές διεκδικήσεις, στα οικονομικά, επαγγελματικά και κοινωνικά σου προβλήματα με απεργιακούς αγώνες, με μαζικές κινητοποιήσεις, με συλλαλητήρια, με προοπτική τη γενική απεργία για την ανατροπή της Δικτατορίας. Η παρουσία μας εδώ αποτελεί κέντρο συσπείρωσης, κινητοποίησης και μαζικοποίησης του λαϊκού αγώνα. ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.»

Σάββατο, 17 Νοέμβρη.: 0.15΄ μετά τα μεσάνυχτα, εμφανίστηκαν τα πρώτα τανκς. Ο ραδιοφωνικός σταθμός μεταδίδει από τα μεγάφωνα: "Μη φοβάστε τα τανκς, δεν πρόκειται να χτυπήσουν". "Αδέρφια μας φαντάροι..."

1।30΄ π.μ. Ένα τανκ στραμμένο προς την πύλη. Ανεπιτυχείς διαπραγματεύσεις, για να επιτευχθεί η ασφαλής έξοδος των φοιτητών.

2.50΄ π.μ. Το τανκ κινείται. Ρίχνει την πύλη. Μπαίνουν άνδρες των ΛΟΚ και αστυνομικές δυνάμεις.

Πολλοί φαντάροι βοηθούν τους φοιτητές να ξεφύγουν। Οι αστυνομικοί πυροβολούν, συλλαμβάνουν, χτυπούν με μανία।

Η επόμενη μέρα...

Μαρτυρία του στρατιώτη που οδηγούσε το τανκ, που παραβίασε την καγκελόπορτα του Πολυτεχνείου

«Την ηµέρα εκείνη ήµουν υπηρεσία. Στο στρατό είχα δέκα µήνες. Ήµουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισµένων, στο Γουδί. Τότε οι “μαυροσκούφηδες” ήταν σώµα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, µπήκαµε επιφυλακή. “Οι κοµουνιστές καίνε την Αθήνα”, µας έλεγαν κι εµείς τους πιστεύαµε. Θυµάµαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαµε στα κρυφά το σταθµό του Πολυτεχνείου. “Παλιοκουµούνια, θα καλοπεράσετε!” λέγαµε.

Μισή ώρα µετά τα µεσάνυχτα της 16ης Νοεµβρίου η ίλη µου πήρε εντολή να ετοιµαστεί για έξοδο. Αποφασίστηκε να βγουν πέντε δικά µας άρµατα, κάτι γαλλικά ΑΜΧ30. Εγώ ήµουν οδηγός στο πρώτο άρµα που βγήκε στο δρόµο. [Στο ίδιο άρµα βρίσκονταν ο αξιωµατικός Μιχάλης Γουνελάς, ως επικεφαλής, ο ανθυπασπιστής Λάµπρος Κωνσταντέλλος, ως οδηγός εδάφους, ο λοχίας Στέλιος Εµβαλωµένος και ο Γιάννης Τίρπας.]

Στη 1.15' το πρωί της 17ης Νοεµβρίου φτάσαµε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαµε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του ΙΚΑ, στη στάση Σόνια, σταµατήσαµε, γιατί ο δρόµος ήταν κλειστός. Υπήρχαν οδοφράγµατα, φωτιές και ακινητοποιηµένα λεωφορεία. Με διάφορες µανούβρες αριστερά δεξιά, µπρος πίσω, άνοιξα το δρόµο και προχωρήσαµε. Όταν φτάσαµε στη διασταύρωση της λεωφόρου Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, µας έδωσαν εντολή να σταµατήσουµε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, µείναµε περίπου µία ώρα. Ο κόσµος θυµάµαι ότι µας φώναζε: “Είµαστε αδέρφια, είµαστε αδέρφια”. Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα!

Μας είπαν να πάµε κοντά στο Πολυτεχνείο, αλλά όχι µπροστά στην πόρτα. Αυτό κάναµε. Σταµατήσαµε λίγα µέτρα πιο πέρα.

Φτάνοντας µπροστά στην πόρτα έστριψα το άρµα προς το Πολυτεχνείο, µε γυρισµένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυµάµαι ότι σηκώθηκα από τη θέση µου κι εγώ και το άλλο πλήρωµα. Δεκάδες φοιτητές κρέµονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο. Έδειχναν πανικόβλητοι. Κι εγώ, να σκεφτείς, ότι τους έβλεπα σαν µαµούνια, που ήθελα να τα φάω!

Τότε ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρµατος και µου λέει: “Θα µπούµε µέσα, θα ρίξουµε την πύλη. Ετοιµάσου!” Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγµατα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρµατος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα σταµάτησα. Σταµάτησα σκόπιµα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισµα οι φοιτητές, τροµαγµένοι, έφυγαν προς τα πίσω. Αν έµπαινα µε ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτοµα, που εκείνη τη στιγµή ήταν κρεµασµένα στα κάγκελα.

Η καγκελόπορτα έπεσε αµέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθµευµένο το Μερσεντές, το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. Η αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου εισέβαλαν οι αστυνοµικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα κι εγώ από το άρµα και µπήκα στο χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα µπορούσε όµως και να υπάρχουν νεκροί.

Αστυνοµικοί κυνηγούσαν και χτυπούσαν τους φοιτητές όπου τους έβρισκαν.

Αν δεν ήταν οι λοκατζήδες να τους σταµατήσουν - θυµάµαι ότι πολλές φορές πιάστηκαν στα χέρια μαζί τους-, δεν ξέρω κι εγώ τι θα γινόταν.

Στο προαύλιο του Πολυτεχνείου ήταν πολλοί χτυπηµένοι, θυµάµαι ότι είδα πολλούς τραυµατίες, ενώ τρεις τέσσερις ήταν σωριασµένοι κάτω, ακίνητοι. Δεν ξέρω αν ήταν νεκροί. Δεν κοίταξα να δω. Κάποια στιγµή ένας φοιτητής όρµησε καταπάνω µου και µου είπε: “Τι κατάλαβες τώρα που µπήκες;” Αφήνιασα. Έβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: “Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, µη σε καθαρίσω”. Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγµή... Αν έλεγε µια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα! Τέτοιος ήµουν. Ένας φασίστας.

Όπως περνούσαν οι φοιτητές, θυµάµαι ότι έριχναν µέσα στο τανκς πακέτα τσιγάρα και ό,τι προµήθειες είχαν µαζί τους. Όταν γυρίσαµε στο Γουδί, το άρµα έµοιαζε µε περίπτερο. Όσο σκέφτοµαι ότι οι φοιτητές µας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, µετά απ' όσα τους κάναµε... Δεν µπορώ να το συγχωρέσω αυτό το πράγµα στον εαυτό µου. Σκέφτοµαι τι πήγα κι έκανα!...

Όταν γυρίσαµε στο στρατόπεδο, έγινα ήρωας. Οι στρατιωτικοί µού έδιναν συγχαρητήρια. Τότε αισθανόµουν ότι ήµουν κάποιος, ότι έκανα κάτι καλό, κάτι µεγάλο. [...]

Στο µεροκάµατο η ζωή µου άλλαξε 180 µοίρες. Έκανα όποια δουλειά µπορείς να φανταστείς. Εργάτης κατάλαβα ότι δεν µπορώ να έχω τα ίδια αιτήµατα µε τους εργοδότες. Εµένα, που µου έµαθαν να µισώ τους κοµουνιστές, ψήφισα δύο φορές ΚΚΕ!

Στη δουλειά, πριν από χρόνια, κάποιος άκουσε πώς µε λένε και ρώτησε αν έχω κάποια σχέση µε τον “πορτάκια”, όπως είπε, του Πολυτεχνείου. “Ξάδερφός µου είναι, µακρινός. Σκοτώθηκε σε τροχαίο”, απάντησα. Είµαι ένας άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ είκοσι χρονών. Ο έφεδρος στρατιώτης Α. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο! Οι φίλοι µου δεν ξέρουν ποιος είµαι, ούτε κανείς στη γειτονιά. Μόνο η γυναίκα µου το ξέρει. Της το είπα ύστερα από χρόνια. Στα παιδιά µου δεν το είπα ακόµα.

Ντρέποµαι γι' αυτό που ήµουν, γι' αυτό που έκανα. Στη θέση µου θα µπορούσε να βρεθεί ο καθένας, έφεδρος στρατιώτης ήµουν άλλωστε. Δε µε απαλλάσσει όµως αυτό. Μέχρι που µπήκα µέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής µου.

Είχαν µεγάλη ψυχή. Ήταν παλικάρια. Δεν ξέρω αν έχει νόηµα, αλλά θα ήθελα να τους πω µια µεγάλη συγνώµη…»

(Βήμα Reportage, 9 Νοεμ. 2003, έρευνα Κώστα Χατζίδη)




13 Νοεμβρίου 2007

Η Θεατρική Δημιουργία του Π. Π. Κ. Δήμου Παλλήνης... παρουσιάζει

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΜΑΡΤΙΟΥ - ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2008

Λίγα λόγια για την παράσταση...

Επιλέχθηκαν κείμενα σχετικά με το χρήμα και δημιουργήσαμε μια παράσταση που προκαλεί γέλιο, δάκρυ, προβληματισμό.

«Το 20ευρο»
Κείμενο: Βασίλη Αναστασιάδη
Εικοσάευρο: Μάϊρα Μεταξά
Σκηνοθεσία: Νίκη Ζαρμποζάνη

«Το μωρό»
Κείμενο: Απόσπασμα Μ. Ποντίκα
Μαμά : Ράνια Μοντζιολή
Φίλη : Άρτεμις Νανέρη
Μωρό : Δημήτρης Κοκκινάκης
Σκηνοθεσία : Βασίλης Αναστασιάδης

«Παπαλάγκι»

Κείμενο: Λόγοι φυλάρχου Τουιαβίι
Ιθαγενής : Χριστίνα Χατζηπαντελή
Σκηνοθεσία : Νίκη Ζαρμποζάνη
Χορογραφία : Χριστίνα Χατζηπαντελή

«Θεία Παπ»

Απόσπασμα: «Θείου Πάπαρου» Α. Μποάλ
Θεία Παπ : Δέσποινα Παπαδοπούλου
Διαχειριστής : Έλενα Χατζιδάκη
Νόμισμα : Κική Ρίζου
Υπάλληλοι: Στεφανία Μουτσέλου,
Ελεάνα Κυπαρίσση, Κική Ρίζου
Δημοσιογράφοι : Βάσω Ρίζου,
Μία Χαλαζωνίτη, Κατερίνα Καπερώνη,
Ελεάνα Κυπαρίσση
Διευθύντρια : Άννα Μεταξά
Εκπρόσωπος : Κατερίνα Νομικού
Παιδί : Μυρτώ Μουτσέλου
Υπηρέτες : Λίνα Γογγάκη,
Αγγελική Μανώλη
Πρόεδρος : Νικολέτα Μπρουσκάκη
Αφήγηση : Βάσω Ρίζου
Ηλεκτρική κιθάρα, Τραγούδι :
Αδαμάντιος Αναστασιάδης
Σκηνοθεσία : Νίκη Ζαρμποζάνη

«Λιθουανία»
Κείμενο: Ρόμπερτ Μπρουκ
Μάνα : Ελένη Σκαλτσά
Κόρη : Ελένη Αναστασιάδου
Πατέρας: Στέλιος Μπαφαλούκος
Νέος : Κωνσταντίνος Τσαλκούτης
Ταβερνιάρης: Νίκος Τριφύλλης
Ξένος: Αδαμάντιος Αναστασιάδης
Παιδί: Λύσανδρος Μπαφαλούκος

Μουσική Επένδυση :
Αδαμάντιος Αναστασιάδης
Σκηνοθεσία: Νίκη Ζαρμποζάνη
Σκηνικά: Νίκη Ζαρμποζάνη,
Ανδρέας Μπρουσκάκης, Νίκος Τριφύλλης,
Στέλιος Μπαφαλούκος


Η ΚΟΜΠΙΝΑ ΤΟΥ ΚΗΦΗΝΑ
που άρεσε πολύ, θα ξαναπαιχτεί τον Απρίλη σε δήμους της Αττικής.

είναι μια θεατρική παράσταση που ανεβαίνει από την Εφηβική Θεατρική Ομάδα της ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ του Π. Π. Κ. Δήμου Παλλήνης από έφηβους για παιδιά ηλικίας 7 ετών και άνω !

Έργο του Βασίλη Αναστασιάδη με οικολογικές ανησυχίες και προβληματισμούς, πολλά μηνύματα, δράση και χιούμορ (από τη νέα σειρά βιβλίων με τίτλο "Νέων θέατρον")

Η σκηνοθεσία και η μουσική επιλογή είναι του συγγραφέα, τα σκηνικά, τα κοστούμια και η οργάνωση της παράστασης είναι της Νϊκης Ζαρμποζάνη.

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ

Ο πονηρός Αλ Κηφήνε, οργανώνει μια πλεκτάνη για να εξαπατήσει τον κόσμο πουλώντας μέλι από πετρέλαιο, στοχεύοντας στο εύκολο κέρδος। Για να το πετύχει αυτό κατασκευάζει μέλισσες ρομπότ που θα λανσάρουν το μέλι του στα Μέσα Μελισσικής Εξαπάτησης ενώ παράλληλα σχεδιάζει να σαμποτάρει τον γάμο της Βασίλισσας με τον εκλεκτό της καρδιάς της και να την κάνει δική του....

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ...ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΓΝΩΣΗΣ ...ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ

Η ανατομία της μέλισσας

Η μέλισσα είναι έντομο που ζει κατά μεγάλες οικογένειες μέσα σε κυψέλες. Μέσα σε κάθε κυψέλη υπάρχουν τρία είδη μελισσών: η βασίλισσα, οι εργάτριες και οι κηφήνες.

Το σώμα της μέλισσας αποτελείται από τρία μέρη: το κεφάλι , το θώρακα και την κοιλιά, συνολικού μήκους 1,5 εκ., περίπου στο μέγεθος ενός μέτριου φιστικιού. Έχει τρίχωμα διαφορετικού χρώματος στο σώμα της. Αυτές οι τρίχες κάνουν τις ρίγες των μελισσών να φαίνονται καφέ και κίτρινες. Στο κεφάλι της έχει δεξιά και αριστερά δύο μεγάλα μάτια , που αποτελούνται από 13.000 περίπου μικρά μάτια το καθένα και έτσι έχει τη δυνατότητα να βλέπει ταυτόχρονα μπροστά , πίσω, πάνω και κάτω. Στο κέντρο του κεφαλιού της έχει ακόμα τρία απλά μάτια, που σχηματίζουν τρίγωνο. Έχει δυο κεραίες, που είναι σαν δέκτες ραδιοφώνου. Είναι τα όργανα της ακοής και της όσφρησης.

Στο στόμα η μέλισσα έχει μια γλώσσα μακριά, παχιά και εύκαμπτη. Στην άκρη είναι σαν προβοσκίδα με μικρό κουταλάκι, που είναι μαζί όργανο αφής και γεύσης. Όταν δεν τη μεταχειρίζεται, την κρατά κουλουριασμένη στην κοιλιά της. Με την προβοσκίδα ρουφά το νέκταρ από τα λουλούδια.

Από το θώρακα ξεφυτρώνουν δυο ζευγάρια διάφανα, λεπτά αλλά δυνατά φτερά, σαν μεμβράνη από ζελατίνη, ώστε να μπορεί να πετάξει μακριά για τροφή. Το γρήγορο κούνημα των φτερών τους προκαλεί ένα χαρακτηριστικό ήχο, το γνωστό μας «ζουζούνισμα».

Τα 6 πόδια της μέλισσας είναι κι αυτά τριχωτά και τελειώνουν στις άκρες τους σε νύχια αγκιστρωτά. Στα πίσω πόδια της έχει μικρές κοιλότητες, που λέγονται καλάθια. Αυτά μοιάζουν σαν κίτρινα μπαλόνια, γιατί εκεί βάζει τη γύρη από τα άνθη.

Η κοιλιά της μέλισσας αποτελείται από 6 δαχτυλίδια. Στην άκρη της κοιλιάς υπάρχει το κεντρί το οποίο είναι κούφιο, μοιάζει σαν τρυπανάκι και συγκοινωνεί με έναν αδένα, που έχει μέσα δηλητήριο. Είναι το μοναδικό της όπλο εναντίον των εχθρών της. Όταν ενοχληθεί, αμύνεται με το κεντρί αυτό, που φέρει στο άκρο του μικρά αγκίστρια στραμμένα προς τα μέσα. Έτσι, όταν βυθιστεί σε έναν ελαστικό ιστό, όπως το δέρμα του ανθρώπου, η μέλισσα είναι αναγκασμένη να εγκαταλείψει το κεντρί με τα σπλάχνα, που είναι συνδεδεμένα μαζί του και κατά συνέπεια πεθαίνει. Οι κηφήνες δεν έχουν κεντρί.

Η μέλισσα δεν αναπνέει όπως ο άνθρωπος , αλλά έχει τρύπες στο σώμα, μέσα από τις οποίες περνά ο αέρας. Την άνοιξη και το καλοκαίρι τρέφεται από τη γύρη και το γλυκό νέκταρ των λουλουδιών. Το χειμώνα τρέφεται με μέλι, που έχει αποθηκέψει στις κηρήθρες της κυψέλης.

Η βασίλισσα

Η βασίλισσα είναι η μοναδική γόνιμη θηλυκή μέλισσα στην κυψέλη. Ζει στη μέση της κυψέλης και είναι ο αρχηγός της. Είναι εύκολο να την αναγνωρίσει κανείς από το αρκετά μεγαλύτερο σώμα της, σε σχέση με τις άλλες μέλισσες, και τα πολύ κοντύτερα φτερά της.

Γονιμοποιείται μια φορά στη ζωή της από τους κηφήνες και η αποκλειστική της αποστολή είναι να γεννάει τα αυγά στα ειδικά εξάγωνα κελιά (ένα στο κάθε κελί), που ετοίμασαν οι εργάτριες ψ' αυτό το σκοπό. Γεννάει δύο ειδών αυγά: τα γονιμοποιημένα, από τα οποία βγαίνουν οι εργάτριες, και τα αγονιμοποίητα αυγά, από τα οποία θα βγουν οι κηφήνες. Τη βασιλική προνύμφη τη θρέφουν οι εργάτριες με διαλεχτή τροφή, το βασιλικό πολτό, ενώ τις υπόλοιπες με μέλι και γύρη. Υπάρχει πιθανότητα όμως να θραφούν με βασιλικό πολτό και περισσότερες από μια προνύμφες. Έτσι μπορεί να γεννηθούν 2 ή 3 νέες βασίλισσες στην κυψέλη. Μόλις εμφανιστεί η πρώτη, τρώει το κέρινο σκέπασμα από τα κελιά των άλλων, που προορίζονται επίσης για βασίλισσες, και τις σκοτώνει, ώστε να μείνει η μοναδική βασίλισσα στην κυψέλη.

Την άνοιξη, η βασίλισσα πρέπει να κάνει το ταξίδι του γάμου της. Βγαίνει λοιπόν στην είσοδο της κυψέλης και βουίζει δυνατά, προσκαλώντας έτσι τους κηφήνες να την ακολουθήσουν. Πετάει όλο και πιο ψηλά, ώστε να εξαντληθούν οι κηφήνες και να γονιμοποιηθεί με τους δυνατότερους.

Επιστρέφει στην κυψέλη, ενώ οι κηφήνες πεθαίνουν, και αρχίζει να γεννάει αυγά μέσα στις κυψέλες (2.000 3.000 αυγά την ημέρα επί 4-5 χρόνια). Αυτή η αποστολή της είναι τόσο σημαντική, ώστε δεν έχει χρόνο ούτε να φάει , ούτε να πλυθεί. Έχει γύρω της πολλές μέλισσες που τη φροντίζουν, την ταΐζουν στο στόμα με γύρη και βασιλικό πολτό και την καθαρίζουν. Από το αυγό, σε 3-4 μέρες, βγαίνει το σκουληκάκι, που λέγεται προνύμφη. Η προνύμφη μεταμορφώνεται σε νύμφη. Η περίοδος της προνύμφης διαρκεί περίπου 10 μέρες. Η νύμφη, σε 8 περίπου ημέρες, μεταμορφώνεται σε μέλισσα, η οποία βγαίνει από το κελί της και η οποία έχει τους προσωπικούς φρουρούς της, που έχουν διαταγή να επιτίθενται σε όποιον την ενοχλήσει.

Όταν η νέα βασίλισσα επιστρέψει μετά τη γαμήλια πτήση της στην κυψέλη, τα πράγματα γίνονται δύσκολα, γιατί παλιά και νέα βασίλισσα δε χωρούν πια στην ίδια κυψέλη και αρχίζει μεταξύ τους άγριος αγώνας. Η παλιά βασίλισσα προσπαθεί να σκοτώσει ή να διώξει τη νέα. Τελικά, οι νέες εργάτριες προστατεύουν τη βασίλισσα τους και διώχνουν την παλιά, που την ακολουθούν οι παλιές μέλισσες σαν πιστοί οπαδοί. Η διωγμένη βασίλισσα σταματάει συνήθως σ' ένα κλαδί δέντρου, οπότε μαζεύονται γύρω της και οι υπόλοιπες μέλισσες και σχηματίζουν ένα είδος τσαμπιού σταφυλιού. Εκεί ξαναρχίζουν το έργο τους, εκτός αν κάποιος μελισσοκόμος τις μαζέψει και τοποθετήσει σε κυψέλη.

Έτσι δημιουργείται μια νέα κοινωνία μελισσών, δηλαδή μια κυψέλη. Η μέλισσα είναι ένα κοινωνικό έντομο και υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τύποι εντόμων σε μια κυψέλη (κοινωνία-αποικία).

Η βασίλισσα, οι εργάτριες και οι κηφήνες.

Κάθε τύπος (τάξη) έχει διαφορετική λειτουργία στην αποικία. Η βασίλισσα και οι εργάτριες είναι θηλυκά έντομα και οι κηφήνες αρσενικά. Κάθε τάξη έχει διαφορετικό χρόνο ανάπτυξης μέσα σε διαφορετικού τύπου κελιά. Ο χρόνος ανάπτυξης της βασίλισσας είναι 16 ημέρες και είναι ο συντομότερος. Αναπτύσσεται σε ένα

πολύ ιδιαίτερης κατασκευής κελί, το βασιλικό κελί. Η αναπτυσσόμενη βασιλική κάμπια συνεχώς περιβάλλεται με βασιλικό πολτό, μία ειδική τροφή, υψηλής θρεπτικής αξίας που παράγεται από τους αδένες των εργατριών. Αυτό το διατροφικό πρόγραμμα ονομάζεται "μαζική - διατροφή" και συνεχίζεται καθ' όλη την διάρκεια της ανάπτυξης της βασίλισσας.

Η περίοδος ανάπτυξης των κηφήνων είναι 23 ημέρες. Οι κηφήνες αναπτύσσονται μέσα σε ίδιου σχήματος κελιά με αυτά των εργατριών, όμως λίγο μεγαλύτερα. Το σκέπασμα των κελιών αυτών είναι θόλος.

Η βασίλισσα είναι το μοναδικό θηλυκό που έχει αναπτύξει πλήρως σεξουαλικά όργανα. Είναι το αποτέλεσμα της ειδικής διατροφής με βασιλικό πολτό σε όλη την διάρκεια της ανάπτυξης της.

Περίπου 5 ημέρες μετά την έξοδο από το κελί της, η παρθένα βασίλισσα αρχίζει να πραγματοποιεί σύντομες πτήσεις για μια περίοδο ζευγαρώματος περίπου 2 ή 3 ημερών και μπορεί να ζευγαρώσει με διαφορετικούς 10 ή παραπάνω κηφήνες και δεν ζευγαρώνει ποτέ ξανά σε όλη την διάρκεια της ζωής της.

Περίπου 5 ημέρες μετά το ζευγάρωμα η βασίλισσα αρχίζει να γεννά. Ανάλογα την περίοδο, μια καλή βασίλισσα μπορεί να γεννήσει πάνω από 1500 αυγά την ημέρα!

Οι κηφήνες, τα αρσενικά άτομα της αποικίας, προέρχονται από αγονιμοποίητα αυγά. Η βασίλισσα μπορεί να ελέγχει ποιο αυγό θα γονιμοποιηθεί πριν το γεννήσει. Το σώμα των κηφήνων είναι μεγαλύτερο από αυτό των εργατριών και της βασίλισσας. Οι κηφήνες δεν μπορούν να κεντρίσουν επειδή δεν έχουν κεντρί το οποίο είναι όργανο των θηλυκών ατόμων. Επίσης δεν έχουν κατάλληλα όργανα για περισυλλογή νέκταρος ή γύρης. Μια δυνατή αποικία έχει περίπου 300 κηφήνες. Αλλά κατά την διάρκεια της εποχής που η τροφή είναι λίγη, οι εργάτριες σπρώχνουν τους κηφήνες έξω από την αποικία. Εκεί πεθαίνουν λόγω του ότι δεν είναι ικανοί για συλλογή τροφής. Η μοναδική λειτουργία των κηφήνων είναι να γονιμοποιούν την βασίλισσα. Το ζευγάρωμα γίνεται στον αέρα (πτήση) και μακριά από την κυψέλη. Όταν ο καιρός είναι καλός, μερικοί δυνατοί κηφήνες αφήνουν την κυψέλη και απομακρύνονται περιμένοντας κάποια τυχαία παρθένα βασίλισσα να επιχειρεί την πτήση ζευγαρώματος. Κηφήνες μερικές φορές επισκέπτονται αποικίες που έχουν παρθένα βασίλισσα. Τέτοιες αποικίες δέχονται κηφήνες από ξένες αποικίες και έτσι έχουν μεγάλο πληθυσμό κηφήνων να θρέψουν όσο η βασίλισσα τους είναι παρθένα. Όμως μετά το ζευγάρωμα της καταδιώκουν τους κηφήνες έξω από την κυψέλη.

Εργάτριες είναι τα θηλυκά που δεν μπόρεσαν να αναπτύξουν πλήρως τα σεξουαλικά τους όργανα. Κάνουν όλες τις δουλειές στην αποικία ώστε όλα να βρίσκονται σε καλή κατάσταση. Οι εργάτριες έχουν ειδικευμένα όργανα ανάλογα με τα ειδικά καθήκοντα τους στην αποικία.

Πώς οι μέλισσες φτιάχνουν το μέλι

Η πρώτη ύλη του μελιού είναι το νέκταρ από το οποίο παράγεται το ανθόμελο και το μελίτωμα. Το νέκταρ το παίρνουν οι μέλισσες από τα άνθη, ενώ το μελίτωμα προέρχεται από τα παράσιτα των φυτών. Τα παράσιτα απορροφούν το χυμό, ο οποίος περνά από το πεπτικό τους σύστημα και σχηματίζεται το μελίτωμα, το οποίο χρησιμοποιούν για τις ανάγκες τους. Αυτό που περισσεύει βγαίνει με μορφή σταγονιδίων, που οι μέλισσες απομυζούν από το σώμα των παρασίτων ή από τα φύλλα των φυτών όπου πέφτει το μελίτωμα.

Οι μέλισσες απορροφούν όλο το νέκταρ των ανθών και το αποθηκεύουν στον πρόλοβο, ένα είδος κύστης, που βρίσκεται πριν το κυρίως στομάχι. Μέσα εκεί το νέκταρ, που είναι αραιή ζαχαρώδης διάλυση, δέχεται την επίδραση του πεπτικού υγρού της μέλισσας. Όταν αυτή επιστρέψει στην κυψέλη, εναποθέτει το νέκταρ στα κελιά των κηρυθρών και στη συνέχεια άλλες μέλισσες, οι ανεμίστρες, δημιουργούν με τα φτερά τους ισχυρό ρεύμα αέρα, με αποτέλεσμα να προκαλούν την εξάτμιση του μεγαλύτερου μέρους του νερού που περιέχει. Μέχρι να τοποθετηθεί στα κελιά περνά πολλές φορές από τη μια μέλισσα στην άλλη και κάθε φορά προστίθεται σάλιο, το οποίο μεταβάλλει τα σάκχαρα. Το υγρό πιπιλίζεται από τις μέλισσες πολλές φορές, 15-20 λεπτά. Η διαδικασία αυτή συμπυκνώνει το υγρό. Κατά τη διάρκεια πολλών ημερών εξατμίζεται το νερό και η πυκνότητα του υγρού αυξάνει σε σάκχαρα ώσπου να φτάσει στο 70 με 80%. Όταν το μέλι συμπυκνωθεί τόσο ώστε να μπορεί να διατηρηθεί αναλλοίωτο και να μην απορροφά υγρασία, οι μέλισσες σφραγίζουν τα κελιά με ένα λεπτό κάλυμμα κεριού.

Γιατί μέλι και όχι ζάχαρη...

Υπάρχουν δεκάδες βιβλία γραμμένα για το μέλι, που εξυμνούν το θαυμάσιο αυτό προϊόν της φύσης. Για το μέλι δεν έχει γραφτεί τίποτε εναντίον. Αντίθετα η ζάχαρη έχει κατηγορηθεί για πληθώρα παρενεργειών στον άνθρωπο. Το υψηλό επίπεδο χοληστερίνης, οι πονοκέφαλοι, η κούραση, η ερεθιστικότητα, η δυσκοιλιότητα αποδίδονται κατά ένα μέρος στην κοινή ζάχαρη. Η ζάχαρη είναι ένα βιομηχανοποιημένο προϊόν, αποτέλεσμα χημικής επεξεργασίας. Το μέλι είναι ένα φυσικό βιολογικό προϊόν, κατευθείαν από τη φύση, και δεν επιδέχεται καμιά επεξεργασία. Η ζάχαρη αποτελείται αποκλειστικά από ζαχαρόζη. Το μέλι περιέχει τουλάχιστον 180 διαφορετικές ουσίες, οι οποίες διασυνδέονται οργανικά με τέτοιο τρόπο ώστε κανείς μέχρι τώρα δεν μπόρεσε να φτιάξει τεχνητά, παρά τη γνωστή σύνθεση. Τρώτε, λοιπόν, μέλι και μάλιστα ελληνικό, το οποίο είναι από τα καλύτερα στον κόσμο, γιατί: Είναι ένα άριστο φυσικό προϊόν με πλήθος θρεπτικών και θεραπευτικών ιδιοτήτων.

Τα διάφορα είδη μελιού, διακρίνονται ανάλογα με το φυτό από όπου οι μέλισσες άντλησαν το νέκταρ θυμαρίσιο, ελάτου, από ρύκι κλπ. -, από την περιοχή προέλευσης και από τον τρόπο παραλαβής του από τις κηρύθρες. Το μέλι αποτελείται κατά 70 με 80% από υδατάνθρακες και έχει μεγάλη θρεπτική αξία, αφού τα συστατικά του, η φρουκτόζη και η γλυκόζη, απορροφούνται άμεσα από τον ανθρώπινο οργανισμό.

Το μέλι είναι ένας αληθινός θησαυρός υγείας και δύναμης και η αξία του έχει εκτιμηθεί από τα πανάρχαια χρόνια. Περιέχει περισσότερα από 180 διαφορετικά συστατικά και ουσίες που το καθιστούν μία άριστη τροφή. Βασικά συστατικά του είναι το νερό, σε ποσοστό 16%, και τα φυσικά σάκχαρα, όπως η φρουκτόζη, η σακχαρόζη και άλλα, σε ποσοστό 80%. Επιπλέον, στο μέλι βρίσκει κανείς πρωτείνες, ιχνοστοιχεία, ένζυμα και βιταμίνες σε μικρές ποσότητες, που αναδεικνύουν όμως την άριστη του θρεπτική αξία. Αυτό που εντυπωσιάζει δεν είναι τόσο τα επιμέρους συστατικά του μελιού όσο η συνύπαρξη όλων αυτών των ουσιών σε μία μάζα με καθορισμένες βέλτιστες αναλογίες και ο τρόπος με τον οποίο δρουν στον ανθρώπινο οργανισμό.

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα το μέλι σε ό,τι αφορά τη συντήρηση του είναι η κρυστάλλωση. Πρόκειται για μία φυσική διεργασία κατά την οποία το μέλι μετατρέπεται σε παχύρρευστο προϊόν. Η κρυστάλλωση παρατηρείται σε όλα τα είδη μελιού με διαφορετικούς χρόνους για την κάθε ποικιλία. Είναι ένα βιολογικό φαινόμενο του φυσικού ακατέργαστου μελιού, που δεν προξενεί καμία αλλαγή στις θρεπτικές και στις βιολογικές ιδιότητες. Το μέλι που έχει κρυσταλλωθεί δεν είναι χαλασμένο ούτε νοθευμένο.

Το μέλι που αγοράζουμε στο σούπερ μάρκετ έχει υποστεί επεξεργασία, προκειμένου να μην κρυσταλλώνεται. Η επεξεργασία συνίσταται στη θέρμανση κάτω από ορισμένες συνθήκες, που οδηγεί στην καταστροφή της φυσικής δομής ορισμένων συστατικών του μελιού. Έτσι, δεν κρυσταλλώνεται. Αποτέλεσμα όμως αυτής της θέρμανσης είναι και η καταστροφή ορισμένων ωφέλιμων συστατικών του μελιού, σε μικρό ποσοστό. Σε πολλές χώρες που το καταναλωτικό κοινό είναι πιο ενημερωμένο, το μέλι διακινείται ευρέως χωρίς να έχει υποστεί επεξεργασία. Η τεχνολογία του μελιού στην Ελλάδα βρίσκεται σε τέτοιο επίπεδο, ώστε να δέχεται την ελάχιστη δυνατή επεξεργασία και να διατηρεί σε μεγάλο βαθμό τη γεύση και τη θρεπτική του αξία. Το εισαγόμενο μέλι, πέρα από την κατώτερη γεύση του, υφίσταται μεγαλύτερη επεξεργασία, ώστε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της διακίνησης και της συντήρησης και είναι ποιοτικά κατώτερο.

Το μέλι πρέπει να συντηρείται σε αεροστεγώς κλεισμένα δοχεία, σε χώρο δροσερό, σκοτεινό και ξηρό. Καλό είναι να αποφεύγεται το μέλι που βρίσκεται σε βάζα εκτεθειμένα στον ήλιο. Θρεπτική αξία του μελιού

Τα σάκχαρα του μελιού είναι απλά, απορροφούνται αμέσως, γι' αυτό και το μέλι είναι μια γρήγορη πηγή ενέργειας για τον οργανισμό για τους αθλητές, τα παιδιά, τις εγκύους, τους αρρώστους και για κάθε ταλαιπωρημένο οργανισμό. Το μέλι έχει ανόργανα στοιχεία γνωστά σαν ιχνοστοιχεία, τα οποία παίζουν σπουδαίο ρόλο στον μεταβολισμό και τη θρέψη, είναι συστατικά του σκελετού και των κυττάρων, συμμετέχουν σε διάφορα ενζυμικά συστήματα και τέλος ρυθμίζουν την οξύτητα του στομάχου.Η συγκέντρωση των βιταμινών που έχει το μέλι δεν είναι αρκετή για τις ημερήσιες ανάγκες μας, βοηθούν όμως στην απορρόφηση των σακχάρων με την προϋπόθεση ότι δεν έχει προηγηθεί βρασμός ή νόθευση, οπότε μειώνεται τόσο η θρεπτική, όσο και θεραπευτική αξία του μελιού.

Θεραπευτική αξία του μελιού

Τα συστατικά στοιχεία του μελιού του δίνουν αδιαφιλονίκητες ιατρικές ιδιότητες. Έχει αντισηπτικές ιδιότητες, είναι τονωτικό, αυξάνει το ρυθμό λειτουργίας της καρδιάς, μειώνει προβλήματα έλκους στο στομάχι, ανακουφίζει από την αϋπνία, τη δυσκοιλιότητα, τους πονόλαιμους και γενικά συμβάλλει στην καλή λειτουργία του οργανισμού. Η κατανάλωση μελιού βοηθά στη γρηγορότερη αποκατάσταση της υγείας σε περιπτώσεις αναιμίας λόγω του σιδήρου που περιέχει. Βοηθά επίσης σημαντικά στον ταχύτερο μεταβολισμό του οινοπνεύματος με αποτέλεσμα να απαλλάσσεται κανείς γρηγορότερα από την κατάσταση μέθης. Έχει αντιμικροβιακή δράση και εμποδίζει την ανάπτυξη των βακτηρίων και άλλων παθογόνων οργανισμών. Είναι χρήσιμο για την επούλωση και τον καθαρισμό ή την απολύμανση πληγών και εγκαυμάτων. Σε ενδοφλέβιες ενέσεις, ύστερα από ειδική επεξεργασία καταπολεμά τους ίκτερους, τις φαγούρες και ρυθμίζει το ρυθμό της καρδιάς. Τα παιδιά που τρέφονται με μέλι είναι πολύ πιο αναπτυγμένα από αυτά που τρέφονται με ζάχαρη.

Η μυστηριώδης εξαφάνιση των μελισσών «απειλεί τη γεωργία με κατάρρευση»

Οι μέλισσες δεν περιορίζονται στην παραγωγή μελιού. Επικονιάζουν, δηλαδή γονιμοποιούν, τα περισσότερα από τα καλλιεργούμενα φρούτα και λαχανικά, όπως τα μήλα, τα καρύδια, τα αβοκάντο, τη σόγια, τα σπαράγγια, τα μπρόκολα, το σέλινο, τα αγγούρια, τα εσπεριδοειδή, τα ροδάκινα, τα κεράσια και τις φράουλες. Τα φυτά που επικονι όζοντα ι από έντομα αντιστοιχούν μάλιστα στο ένα τρίτο του ανθρώπινου διαιτολογίου, και οι μέλισσες είναι υπεύθυνες για το 80% αυτής της επικονίασης, δείχνουν στοιχεία του αμερικανικού υπουργείου Γεωργίας (υβΟΑ). Ακόμα και τα βοοειδή, που τρέφονται με τριφύλλι, εξαρτώνται από τις μέλισσες. Αν η παρατηρούμενη εξαφάνιση των μελισσών συνεχιστεί, θα μπορούσαμε «να μείνουμε μόνο με σιτηρά και νερό», δήλωσε ο Κέβιν Χάκετ, επικεφαλής του προγράμματος μελισσών και επικονίασης στο 1)50Α. «Είναι η μεγαλύτερη απειλή στον εφοδιασμό με τρόφιμα», είπε.

Το πρόβλημα πρωτοεμφανίστηκε το Νοέμβριο και έχει ήδη εξαπλωθεί σε 27 πολιτείες των Η ΠΑ, καθώς και στη Βραζιλία, τον Καναδά και περιοχές της Ευρώπης. Οι Αμερικανοί μελισσοκόμοι έχουν χάσει το 25% των αποικιών τους. Θανάσιμες παρεμβολές:

Η μυστηριώδης εξαφάνιση των μελισσών «οφείλεται στα κινητά τηλέφωνα»

Λονδίνο: Τα μελίσσια μυστηριωδώς εγκαταλείπονται από τους κατοίκους τους. Το φαινόμενο της μυστηριώδους, μαζικής απονέκρωσης των μελισσιών, που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα στις ΗΠΑ, φαίνεται ότι εξαπλώνεται τώρα και στην Ευρώπη (Γερμανία, Ελβετία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία), ενώ κρούσματα έχουν αρχίσει να αναφέρονται στη Βρετανία και την Ελλάδα, αναφέρει η βρετανική

εφημερίδα Indipendent. Η αινιγματική πάθηση έχει ονομαστεί «Διαταραχή Κατάρρευσης Αποικίας» (CCD) (οι εργάτριες εξαφανίζονται και μέσα στα μελίσσια μένουν μόνο η βασίλισσα και νεογέννητες μέλισσες)και η αιτία της παραμένει άγνωστη. Οι διάφορες εξηγήσεις που έχουν προταθεί -παράσιτα, εντομοκτόνα, κλιματική αλλαγή, γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες- φαίνονται ανεπαρκείς.

Παλαιότερη έρευνα στη Γερμανία είχε δείξει πάντως ότι η συμπεριφορά των μελισσών διαταράσσεται όταν βρίσκονται κοντά σε γραμμές υψηλής τάσης.

Τώρα, μια μικρή έρευνα στο Πανεπιστήμιο του Λαντάου ενοχοποεί την ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων: Οι μέλισσες αρνούνταν να επιστρέψουν στις κυψέλες όταν βρίσκονται κοντά κινητά τηλέφωνα.

Οι ερευνητές υποψιάζονται ότι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία επηρεάζει το σύστημα προσανατολισμού των μελισσών -τα έντομα ουσιαστικά χάνουν το δρόμο τους και περιφέρονται μέχρι να πεθάνουν μόνα.

Tο φαινόμενο που ονομάζεται Διαταραχή Κατάρρευσης Αποικίας (ή σύνδρομο CCD) το χαρακτηρίζουν σαν ένα είδος AIDS της Μελισσοκομίας και δημιούργησαν την (CCD Working Group, για να μελετήσουν το «μυστηριώδες φαινόμενο». Οι Αμερικανοί μελισσοκόμοι έχουν χάσει 150 εκατομμύρια δολάρια και οι αγρότες αναζητούν απεγνωσμένα μέλισσες για να γονιμοποιήσουν τις καλλιέργειές τους. Οι επιστήμονες ψάχνουν νεκρές μέλισσες σε όλη την Αμερική κι ανακαλύπτουν παντού εγκαταλελειμμένες κυψέλες. Στην προσπάθειά τους να βρουν μια απάντηση, έχουν ανοίξει χιλιάδες μέλισσες ερευνώντας για ιούς, βακτήρια και ίχνη φυτοφαρμάκων. Μέχρι τώρα δεν έχουν καταλήξει σε ένα αίτιο. Παρατήρησαν όμως κάτι φρικιαστικό: Άλλαξε η επιφάνεια του εντέρου τους και μειώθηκε τόσο πολύ η αντίσταση του ανοσοποιητικού τους συστήματος, ώστε άρχισαν να προσβάλλονται πολύ εύκολα από διάφορα παράσιτα και να μειώνεται δραματικά ο πληθυσμός τους. Η περιοχή γύρω από το έντερο τους, έχει ουλές, τα εσωτερικά τους όργανα είναι πρησμένα και γεμάτα σκουπιδάκια, ο πρωκτός τους είναι γεμάτος από γύρη που δεν έχουν χωνέψει και οι κηρογόνοι αδένες που φέρουν το κεντρί έχουν σημάδια ενδεικτικά μόλυνσης.

Οι ερευνητές θεωρούν τα φυτοφάρμακα ως μία από τις πιθανές αιτίες. Οι νέες γενιές περιέχουν ουσίες που είναι αβλαβείς για τους ανθρώπους, αλλά ύποπτες για την επίδραση τους στις μέλισσες. Καμιά έρευνα, όμως, δεν το έχει επιβεβαιώσει. Η Γαλλία απαγόρευσε τη χρήση τους το 1999-αφού πέθαναν πολλές μέλισσες- αλλά από τότε δεν βελτιώθηκε η κατάσταση. (ΤΑ ΝΕΑ - 16-06-2007 ).

Ο Αϊνστάιν είχε πει μια ζοφερή προφητεία: αν ποτέ αφανιστούν οι μέλισσες, δεν θα απομείνουν στον άνθρωπο παραπάνω από τέσσερα χρόνια ζωής. Μια επιδημία σπέρνει τον θάνατο στις μέλισσες της Ιταλίας και τον πανικό στους Ιταλούς. Θυσία στη «θρησκεία» της μαζικής παραγωγής γίνονται οι μέλισσες. Τους τελευταίους μήνες πεθαίνουν κατά σμήνη στην Ιταλία. Δεκάδες χιλιάδες μέλισσες βρίσκουν τον θάνατο μόλις αποθέσουν τη γύρη με το δηλητήριο που κουβαλούν στην πλάτη. Το φονικό δηλητήριο είναι όπως πάντα τα εντομοκτόνα. Όμως, σήμερα η κατάσταση έχει χειροτερέψει, εξαιτίας των «τροποποιημένων» σπόρων. Η μέλισσα είναι ο καλύτερος επικονιαστής από όλα τα άλλα έντομα, επειδή μετατοπίζεται συνεχώς από το ένα μέρος στο άλλο. Σύμφωνα με έρευνα του επιστημονικού περιοδικού «Nature», οι φυτείες του καφέ αυξάνουν την απόδοση τους κατά 50% όταν υπάρχει παρουσία μελισσών. Όμως, στην Ιταλία, όσο περισσότερα εντομοκτόνα μολύνουν το έδαφος τόσο περισσότερες μέλισσες πεθαίνουν. «Όλα πρέπει να αρχίσουν από τη γεωργία», λέει ο Ραφαέλε Τσιρόνε, πρόεδρος της Ιταλικής Ομοσπονδίας Μελισσοκόμων, στην εφημερίδα «Ρεπούμπλικα». «Κάθε φορά που πέφτει μια επιδημία στις μέλισσες, αυτή συμπίπτει με μια υπερβολή στη χρήση φυτοφαρμάκων». Οι αριθμοί είναι τρομακτικοί. Η ποσότητα των εντομοκτόνων που σκοτώνουν μέλισσες αυξήθηκε από 10% σε 40% μέσα σε λίγα χρόνια, ενώ στο 40% των δειγμάτων τροφίμων έχουν εντοπιστεί χημικά κατάλοιπα. «Ευτυχώς», λέει ο Τσιρόνε, «κάτι φαίνεται να κινείται τώρα, δεδομένου ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέφρασε "ιδιαίτερη ανησυχία" για τη θνησιμότητα των μελισσών, η οποία συνδέεται με τη συστηματική χρήση ορισμένων εντομοκτόνων για τους ηλιόσπορους και το καλαμπόκι».

«Οι επιστήμονες δεν είναι άμοιροι ευθυνών. Ηξεραν το πρόβλημα με την κηροσκορίνη (παρα-διχλωροβενζόλιο), η οποία έχει δημιουργήσει το πρόβλημα, καθ' όσον έχει αποδειχθεί ότι είναι καρκινογόνος, ο πρόεδρος των μελισσοκόμων υποστηρίζει ότι είναι προϊόν πετρελαϊκό και ότι έχει την ίδια δράση με τη γνωστή ναφθαλίνη που βάζουμε στα ρούχα μας.

Από την αρχή της εφαρμογής των γενετικά τροποποιημένων γεωργικών φυτών, υπήρχαν ενδείξεις ότι επιδρούν αρνητικά στις μέλισσες.

Το σίγουρο είναι: οι μέλισσες εξαφανίζονται, στα κασώματα των σμηνών μένει μόνο ο γόνος και τα συμπτώματα είναι πρωτοφανή. Στις λίγες εναπομείνασες κάθε φορά μέλισσες, διαπιστώνεται να υπάρχουν ταυτόχρονα όλες οι γνωστές ιώσεις και μυκητιάσεις τους. Αυτό σημαίνει ότι το ανοσοποιητικό τους σύστημα έχει εξουδετερωθεί πλήρως. Το πιο περίεργο δε είναι ότι τα άδεια μολυσμένα μελίσσια δεν λεηλατούνται από άλλα υγιή σμήνη, πράγμα που συμβαίνει συνήθως σε κανονικές συνθήκες. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί μόνο από το γεγονός ότι «στα μελίσσια αυτά υπάρχει κάτι τοξικό που κρατάει τα υγιή μακριά», λένε οι επιστήμονες και αυτό ψάχνουν. Ακόμα δεν έχουν εντοπίσει την αιτία και δεν είναι σίγουρο αν θα την αποδώσουν στα μεταλλαγμένα, αφού εκεί καλλιεργούνται ελεύθερα και δεν είναι υποχρεωτικό να δηλώνεται η καλλιέργεια τους, ώστε να μπορούν εύκολα να το ελέγξουν (μπορεί και να μη τους αφήσουν τα συμφέροντα των εταιρειών των μεταλλαγμένων να το κάνουν).

Αλλά σίγουρο είναι επίσης ότι στις ΗΠΑ το 40% των φυτειών καλαμποκιού είναι σπαρμένες με γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι ΒΤ και κάποιοι ειδικοί το αποδίδουν σε αυτό ακριβώς το γεγονός.

Το ίδιο ακριβώς φαινόμενο παρατηρήθηκε και στην περιοχή της Βαυαρίας στη Γερμανία, όπου οι μελισσοκόμοι αναφέρουν ότι οι μέλισσες δεν βρίσκουν το δρόμο για τα μελίσσια τους και εξαφανίζονται, ενώ πάσχουν από πολλές αρρώστιες ταυτόχρονα.

Συγκεκριμένα, ομάδα επιστημόνων του, υπό την εποπτεία του καθηγητήHans-Hinrich Kaatz πειραματίσθηκε με το γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι ΒΤ, που περιέχει γονίδια του βακίλου της Θουριγγίας (ΒΤ), το οποίο βρίσκεται στο έδαφος και είναι τοξικό για τα ποντίκια, αποδείχνεται, όμως το ίδιο επικίνδυνο και για τις μέλισσες.

Η ΔΙΑΝΟΜΗ


Ευαγγελία Ατσάλη (Παρασκευή 16 και Κυριακή 25) Μελισσίνη

(Κυριακή 18 και Σάββατο 24) Διαφημίστρια, Παράθυρο, Πολίτης

Νεφέλη Παπαδάκη (Παρασκευή 16 και Κυριακή 25) Καρέλια

(Κυριακή 18 και Σάββατο 24) Παράθυρο

Μαριανίνα Καρρά (Παρασκευή 16 και Κυριακή 25) Παράθυρο, Πολίτης

(Κυριακή 18 και Σάββατο 24) Μελισσίνη

Μίνα Παναγιωτοπούλου (Παρασκ. 16 και Κυριακ. 25) Διαφημίστρια

(Κυριακή 18 και Σάββατο 24) Καμέλια

Γωγώ Σταυρουλάκη Μελιδούλ

Κων/νος Πανανάς Αλ Κηφήνε

Κατερίνα Σταυρίδη Μέλισσα συμβουλίου 1, Μελιμοντέλο 1, Τρελομέλισσα 1

Κώστας Τραφαλής Κηφήναρχος, Παραγωγός

Αδαμάντιος Αναστασιάδης Αρχικηφήνας, Τρελοκηφήνας

Δημήτρης Παπαπαύλου Κηφηδούλ

Μαρίσα Φαρμάκη Μέλισσα συμβουλίου 2, Μελιμοντέλο 3

Δανάη Πατσαούρα Μέλισσα συμβουλίου 3, Μελιμοντέλο 2, Τρελ/σσα 2, Εργάτρια 2

Αγγελίτα Ρίπη Μέλισσα συμβουλίου 4, Εργάτρια 1

Κων/νος Μαντζαβινάτος Γεωργός, Μασκ/ρος, Αστ/κός,Υπουργός, Κεραίες, Εκπ/πος

Λευτέρης Κουρουμπλής Μειμάγια, Παρουσιαστής

Ελένη Αναστασιάδου Συνοδός Τρελοκηφήνα, Μελιμοντέλο 4, Τρελ/σσα 3

Η σκηνοθεσία και η μουσική επιλογή είναι

του Βασίλη Αναστασιάδη

Τα σκηνικά, τα κοστούμια και η οργάνωση της παράστασης είναι

της Νίκης Ζαρμποζάνη

Τα σκηνικά ζωγράφισαν οι:

Ελένη Αναστασιάδου, Ευαγγελία Ατσαλη και Στέλιος Μπαφαλούκος

Κατασκευή σκηνικού: μέλη της ομάδας ενηλίκων

Αναζήτηση Εργασίας

Εργασία από την Careerjet

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας

 

Followers